Shortcutz@DDG Avond – 10 feb

Maandagavond 10 februari is er weer een ShortCutz@DDG Avond in Het Ketelhuis.

Onlangs heeft Shortcutz Amsterdam haar jaarlijkse prijzen uitgereikt. Het zijn de winnende korte films die we deze avond gaan zien. De regisseurs zijn na afloop van de filmvertoning aanwezig voor Q&A’s, onder leiding van Maarten Treurniet en Alexa Rodrigues.

De films die we gaan vertonen, zijn: 

  • At First Sight, regie Sjaak Rood – winnaar beste animatie
     
  • Kraaiennest, regie Flynn von Kleist – winnaar beste regisseur, beste acteur, beste cinematografie 
     
  • Nobu, regie Sarah Blok, concept Lisa Konno – winnaar beste montage  
     
  • Orbit, regie Tess Martin – winnaar beste experiment
     
  • Tienminutengesprek, regie Jamille van Wijngaarden, winnaar beste scenario, beste actrice
     
  • Tribe of Ghosts, regie Almicheal Fraay – winnaar beste documentaire 

Shortcutz Amsterdam biedt een platform aan opkomend Nederlands talent om hun werk te presenteren, in contact te treden met hun publiek en contact te leggen met de gevestigde professionals uit de sector. Shortcutz helpt het nieuwe Nederlandse filmtalent ook om hun werken nationaal en internationaal te verspreiden via hun netwerk van meer dan 30 partners – waaronder Eye Filmmuseum, Pathé-bioscopen, festivals over de hele wereld en verschillende speciale aangesloten evenementen. Alexa Rodrigues legt het je allemaal uit op deze avond.

Zin om te komen? Reserveer je gratis kaartje via eventbrite. Introducees zijn van harte welkom.

Locatie: Het Ketelhuis
Aanvang: 20.00 uur
Toegang: gratis
Voertaal: Engels

P.S. Benieuwd wie er in de jury van Shortcutz 2020 hebben gezeten, kijk dan hier

Still: Tienminutengesprek

Filmmakers juichen aangekondigde investeringsverplichting toe

De beroepsorganisaties voor filmmakers, verenigd in Portal Audiovisuele Makers (PAM), juichen het voornemen van het kabinet toe om een investeringsverplichting in het leven te roepen voor bioscopen, omroepen en VOD-aanbieders. Zij zijn van mening dat het in deze voortdurend veranderende markt noodzakelijk is om andere manieren van externe financiering te vinden en een investeringsverplichting voor exploitanten klinkt daarbij als een logische en begaanbare weg.

Zij stellen tegelijkertijd nadrukkelijk dat de investeringsverplichting niet verward moet worden met auteursrechtelijke vergoedingen, die door distributeurs en andere aanbieders dienen te worden betaald. Het recht van filmmakers op een billijke proportionele vergoeding voor on demand gebruik van hun werken dient te allen tijde gewaarborgd te blijven. Daarnaast benadrukken zij dat filmmakers directe medezeggenschap behoren te krijgen bij de besteding van de opbrengsten. Kwaliteit staat daarbij voor de filmmakers voorop. De investeringsverplichting is voor het kerstreces in een brief aan de Tweede Kamer aangekondigd door de minister van OCW en de minister voor Media en is bedoeld als stimuleringsmaatregel voor de productie van Nederlandse films, series en documentaires.

De door PAM vertegenwoordigde filmmakers zijn van mening dat deze stimuleringsmaatregelen behulpzaam kunnen zijn om de kwaliteit van de Nederlandse film te behouden en te verhogen. Net als de ministers, streven de filmmakers naar een filmsector waarin er meer focus ligt op “eigenzinnigheid en authenticiteit”. Dit sluit aan op de uitkomsten van de enquête naar de kwaliteit van de Nederlandse film die vorig jaar is gehouden onder Nederlandse filmmakers (zie: https://filmmakersinitiatief.nl/).

Daarin geven de filmmakers in een grote meerderheid aan dat zij films willen maken van grotere culturele waarde, maar dat de daarvoor benodigde artistieke vrijheid en vertrouwen vanuit subsidiegevers/fondsen op dit moment te beperkt is. Dit komt in niet geringe mate doordat filmmakers individueel slechts in beperkte mate aanvragen kunnen doen bij de fondsen. In de regel mogen immers alleen producenten aanvragen, die vervolgens de regisseurs en scenaristen niet altijd de benodigde artistieke vrijheid geven omdat zij ook andere (commerciële) belangen vertegenwoordigen.

De filmmakers zijn van mening dat de voorgestelde investeringsverplichting de artistieke vrijheid wel degelijk kan vergroten, maar filmmakers moeten dan wel in staat worden gesteld om ook rechtstreeks te profiteren van deze stimuleringsmaatregel. In de brief aan de Tweede Kamer wordt het Abraham Tuschinski Fonds genoemd als mogelijke subsidiënt van het geld dat beschikbaar komt via de investeringsverplichting. Om tegemoet te komen aan de gestelde “eigenzinnigheid en authenticiteit”, is het echter essentieel dat de filmmakers direct kunnen aanvragen. De filmmakers wijzen er in dat verband op dat het Filmfonds een voorzichtig begin heeft gemaakt met het openstellen van regelingen waarin filmmakers onafhankelijk van producenten aanvragen kunnen indienen.

Verder dragen de filmmakers graag bij aan het sectorplan, dat de ministers zullen opstellen met “de partijen uit de productie- en exploitatieketen”. Als eerste schakel in die keten zien de filmmakers de uitnodiging tot gesprek hierover graag tegemoet.

Afsluitend melden de filmmakers verheugd te zijn dat in deze brief juist de kwaliteit van het product centraal staat. Het verbeteren van de kwaliteit en het aanbod van Nederlandse films, series en documentaires in een breed spectrum, is in het belang van de hele sector en niet in de laatste plaats van de filmmakers en natuurlijk het publiek.

Audiovisuele sector presenteert Intentieverklaring Fair Practice Code

De Dutch Directors Guild presenteert, samen met een brede vertegenwoordiging van beroeps- en belangenverenigingen uit de Nederlandse audiovisuele sector, de Intentieverklaring Audiovisuele Sector. Deze verklaring omvat gedragsregels en richtlijnen ten aanzien van professioneel handelen. 

De Intentieverklaring is een sectorspecifieke aanvulling op de Fair Practice Code – de gedragscode voor ondernemen en werken in kunst, cultuur en creatieve industrie. Binnen de audiovisuele sector zijn enkele specifieke  gedragsregels en richtlijnen overeengekomen. Deze bieden een duidelijk kader ten aanzien van professionele arbeidsvoorwaarden, (arbeids)verhoudingen en gedragingen. Zo stelt de verklaring dat transparantie wat betreft financiering, exploitatie en recoupment een noodzakelijke voorwaarde is voor het vaststellen van een redelijke en eerlijke vergoeding voor makers.

De Intentieverklaring richt zich op alle personen en organisaties die op professionele wijze betrokken zijn bij het creëren, produceren en distribueren van films, documentaires, series en andere audiovisuele producties– zowel gesubsidieerd als niet-gesubsidieerd.

De Dutch Directors Guild roept regisseurs op in hun contracten naar de Fair Practice Code te verwijzen.

> Bekijk de Intentieverklaring

Filmacademie zoekt Docent Regie Documentaire (0,5 fte)

De
Nederlandse Filmacademie leidt studenten op tot filmmakers in de breedste zin
van het woord: verhalenvertellers met een eigen specialisatie binnen het
filmvak. De Filmacademie biedt één hbo-opleiding met negen afstudeerrichtingen
op bachelorniveau en een tweejarige onderzoeksgerichte masteropleiding. De
Filmacademie hanteert een brede definitie van het begrip film, waaronder ook
televisie en online series, commercials, interactive en immersive media worden
gerekend. De academie is onderdeel van de Amsterdamse Hogeschool voor de
Kunsten (AHK), die verder bestaat uit het Conservatorium van Amsterdam, de
Academie voor Theater en Dans, de Breitner Academie, de Reinwardt Academie en
de Academie van Bouwkunst.

De
Nederlandse Filmacademie wil een plek bieden aan alle verhalen, achtergronden
en perspectieven die Nederland rijk is. Het is voor ons van groot belang dat
het Nederlandse talent in de meest brede zin van het woord zich geroepen en
uitgenodigd voelt om het vak van ‘filmisch verhalen vertellen’ te komen leren.
We streven er naar een diverse en inclusieve organisatie te zijn en vinden het belangrijk
om dat weerspiegeld te zien in ons studenten- en personeelsbestand.

Voor
de afstudeerrichting Regie Documentaire zijn wij per 1 mei 2020 op zoek naar een:

Docent Regie Documentaire (0,5 fte)

De opleiding Regie Documentaire leidt regisseurs op met
een eigen stem, visie en signatuur, die in staat zijn om de artistieke
eindverantwoordelijkheid te nemen van een professionele documentaire productie.
Bij de Nederlandse Filmacademie staat samenwerken op inhoud en uitvoering
centraal. De regisseur is verantwoordelijk voor het bedenken en researchen van
de documentaire en schrijft een filmplan – in goede samenwerking met de
producent. De regisseur is de creatief leider die het team aanstuurt.

De opleiding Regie Documentaire richt zich met name op
het ontwikkelen van artistiek leiderschap en inhoudelijk vakmanschap. Daarnaast
worden de vaardigheden samenwerken en communiceren én het inzetten van de
vertellende kracht van beeld en geluid ontwikkeld. Tegelijkertijd richt de
opleiding zich op het vinden en verstevigen van de authenticiteit, stem en
signatuur van de maker.

De docent Regie Documentaire verzorgt – onder
verantwoordelijkheid van de studieleider Regie Documentaire en samen met het
regieteam – een deel van het onderwijs in het vak Regie Documentaire. Dit
gebeurt in nauwe samenwerking met de andere studierichtingen, in het bijzonder met
Regie Fictie en Productie. Het regieteam bestaat uit de studieleiders en
docenten Fictie en Documentaire en een coördinator.

Werkzaamheden

De docent Regie Documentaire:

  • ontwerpt en verzorgt onderwijs voor alle
    leerjaren;
  • begeleidt studenten bij het ontwikkelen van hun
    reflectievermogen/onderzoeks- en ambachtelijke vaardigheden;
  • faciliteert volwaardige artistieke ontwikkeling;
  • neemt deel aan evaluaties en feedbacksessies;
  • begeleidt stages, onderzoeksverslagen en filmplannen.

Functie-eisen en profiel

De kandidaat:

  • heeft ruime professionele regie-ervaring en is
    aantoonbaar actief in het werkveld;
  • heeft films en/of series gerealiseerd voor
    verschillende (inter)nationale platforms;
  • heeft een academisch werk- en denkniveau en bij
    voorkeur een Master in Film of Film- en Televisiewetenschappen;
  • heeft ervaring als coach en als docent in het hbo;
  • heeft kennis van cinematografische maakprocessen
    en van storytelling in beeld en geluid;
  • heeft een uitstekend netwerk in de Nederlandse
    film- en televisiewereld;
  • heeft een brede maatschappelijke en culturele
    interesse;
  • werkt zelfstandig, maar vindt het leuk om
    onderdeel te zijn van een groter geheel;
  • heeft de ambitie om bij elke individuele student
    het beste uit zichzelf te laten halen;
  • heeft interesse in ontwikkelingen in het
    medialandschap en is in staat deze om te zetten in nieuwe leertrajecten.

Arbeidsvoorwaarden

De Nederlandse Filmacademie biedt
een prettige werkkring op een aantrekkelijk gelegen locatie in het centrum van
Amsterdam. Aanstelling en honorering vinden plaats volgens de cao-hbo. De
functie is gewaardeerd in functieschaal 11 (maximaal € 4.892,31 bruto per maand bij een volledige aanstelling). De
inschaling is mede afhankelijk van opleiding, ervaring en laatstgenoten
salaris. Het betreft een dienstverband van 0,5 fte. De aanstelling is in eerste
instantie voor een jaar, met uitzicht op verlenging.

Inlichtingen en sollicitaties

Voor meer informatie over de
functie kunt u contact opnemen met Annemiek van der Zanden (studieleider Regie
Documentaire), te bereiken via annemiek.vanderzanden@ahk.nl.

Uw sollicitatie, voorzien van
motivatiebrief en curriculum vitae, kunt u tot woensdag 5 februari voor 17.00
uur richten aan Annelie Spaans, via vacature-filmacademie@ahk.nl.
De sollicitatiegesprekken vinden plaats op donderdag 27 februari 2020 (eerste
ronde) en donderdag 5 maart 2020 (tweede ronde).

De Nederlandse Filmacademie wil de culturele
diversiteit binnen de organisatie vergroten en nodigt kandidaten die daaraan
kunnen bijdragen nadrukkelijk uit om te solliciteren.

Acquisitie
naar aanleiding van deze vacature wordt niet op prijs gesteld.

Coppola’s wensdroom en de digitale revolutie

Verschillende jaaroverzichten sluiten af met een overzicht van de meestverdienende videocreators, de makers die professioneel hun werk op YouTube zetten. De grote sensatie is Ryan Kaji, een achtjarig mollig jongetje uit de V.S. die video’s maakt met de telefoon van zijn moeder. Ryan heeft meer dan 33 miljard views en is een van de best bekeken makers op het videoplatform.

Terwijl ik op mijn telefoon het nieuwsberichtje lees, moet ik onbewust denken aan Coppola’s Apocalypse Now. In een documentaire uit 1991 mijmert Coppola over de moeizame bevalling van zijn meesterwerk, over de zware kanten van het creatieve proces, de rol van studiobazen en de toekomst van cinema. In de documentaire spreekt de cineast de hoop uit dat de opkomst van goedkope videocamera’s de filmindustrie zal openbreken. Dat film eindelijk een kunstvorm zal zijn! Of in de woorden van Coppola zelf: ‘To me, the great hope is that some little fat girl in Ohio is going to be the new Mozart and make a beautiful film with her father’s little camcorder.’

Fast forward naar nu! Dat goedkope videocameraatje zit inmiddels in elke smartphone, dat tegelijkertijd dienstdoet als editstudio en online distributiecentrum. Deze technologische revolutie maakt van iedereen een artist of Youtube creator in het geval van Ryan. Maar deze achtjarige jongen lijkt totaal niet op de gedroomde Mozart van Coppola. Ryan maakt vooral filmpjes waarin hij speelgoed uitpakt. Van bromtollen tot waterpistolen. Iets waarmee hij het afgelopen jaar 26 miljoen dollar verdiende.

De Britse
schrijver en criticus Andrew Keen is stellig over de digitale revolutie.
Volgens hem zouden een jonge Fassbinder, Wenders of een beginnende Scorsese,
het tegenwoordig gewoonweg niet redden. No way! Hun eerste filmexperimenten
zouden gewoonweg verzuipen in de immense online oceaan van digitale junk. Keen
ziet vooral een platte masturbatieshow waarin iedereen zichzelf probeert te
verkopen. Het is het meerkoppige monster van de digitale revolutie.
Technologisch staat makers niets in de weg staat om een meesterwerk te maken,
terwijl op hetzelfde moment internet wordt gedomineerd door niemendalletjes.

Apocalypse Now stamt uit 1979, de film verkent de absurditeit en dubbele moraal van oorlog. Er is net een nieuwe edit uit gekomen. De legendarische film is berucht om het onheil dat de productie ten deel viel. Zoals een hoofdpersoon die door een hartaanval werd getroffen, een orkaan die de apparatuur vernielde en almaar langer durende opnamen. Coppola vatte de worsteling in een zin samen: ‘My film is not about Vietnam, it is Vietnam.

Het kleine dikke meisje van Coppola komt tegen deze achtergrond tot leven. De wensdroom weerspiegelt de opvatting dat wanneer een filmmaker vrij is van productionele beperkingen, zij of hij cinema tot artistieke hoogten kan stuwen. Deze gedachte steunt op de traditionele romantische conceptie van de kunstenaar als genie; de eenling die zijn artistieke visie najaagt, eigenzinnig is en daarmee vernieuwend. Deze gedachte omarmt de Mozarts, Godards en Tarantino’s. Het zijn rebellen die een cultureel veld vernieuwen, of dit nu in film is, in muziek of iets anders. Het is echter de vraag of deze conceptie van de filmauteur houdbaar is in het internettijdperk.

De digitale renaissance
van de afgelopen 20 jaar heeft zichzelf verkocht als een revolt tegen de
gevestigde orde en de geldbeluste studio’s, voor de bevrijdende werking van
technologie. Het is de bekende slogan van veel protestpartijen: power to the
people
! Filmmakers, muzikanten en andere creatievelingen zouden eindelijk
vrij zijn en de vruchten van hun werk kunnen plukken. Deze revolt begon
aanvankelijk hoopvol, maar is eindelijk anders gelopen.

Cijfers over b.v. Spotify laten zien dat minder dan 2 procent van de makers het niveau van een minimumloon haalt, meer dan 98% niet. Op Youtube is het niet veel anders. Gemiddeld haal je met een miljoen views een omzet van rond de 2000 euro, waarvan 45% naar de internetgiant gaat. Deze schatting is gebaseerd op de vooronderstelling dat je regelmatig nieuwe video’s online zet. Een eenmalige film past niet in dit digitaal ecosysteem.

De digitale revolutie die een artistieke bevrijding beloofde, lijkt een hardere economische realiteit te herbergen. Het dwingt aankomende makers om op zoek te gaan naar clicks. Dit ondernemerschap verdringt artistieke drijfveren zoals criticus Andrew Keen verwoordt. Deze nadruk op kassuccessen werkt hiermee middelmatigheid in de hand, een artistiek werk dient immers vooral de verkoop van online reclame. Wat er verloren gaat is diversiteit, experimenteerdrift en diepgang. Dat levert gewoonweg niet genoeg kijkers op. Wat wel werkt zijn speelgoed uitpakkende kinderen, trucjes met basketballen, fancy make-up dingen en game reviews, niet een nieuwe Mozart.

Om eerlijk te zijn is Youtube naast portal natuurlijk ook een distributiemethode; niets weerhoudt de maker om zijn artistiek werk online te zetten en zelf een publiek te zoeken. Veel makers besteden dan ook idioot veel tijd aan publiciteit om te overleven. De statistische realiteit is dat minder dan 2% het maar nét redt. De vraag is of de gedroomde Mozart van Coppola, überhaupt wel aan componeren zou toekomen tijdens de noodzakelijk jacht op clicks.

Hiermee wil ik niet suggereren dat er geen uitzonderlijke werken op internet te vinden zijn, maar het is de vraag of internet een vruchtbare voedingsbodem is. Een genie als Fellini of Park Chan-wook zijn het resultaat van jarenlange artistieke arbeid. Een filmauteur groeit in het experiment, falen en het opnieuw proberen. Een persoonlijke stijl wordt zichtbaar door het zich af zetten tegen dat wat er is, tegen werken van voorgangers. Een meesterwerk ontstaat niet in een vacuüm, maar krijgt vorm tegen de achtergrond van een cultureel landschap. Het zijn juist deze zaken, die artistieke arbeid en dat culturele landschap, die in de digitale revolutie ondersneeuwen of vervlakken.

Dit betekent niet dat het creatieve genie helemaal dood is. De eenling die zijn artistieke visie najaagt functioneert als neoliberaal romantisch ideaalbeeld binnen de creatieve industrie. Waar succes individuele verdiensten zijn en falen persoonlijke tekortkomingen. De kurk waarop de culturele sector drijft is de belofte dat iedereen de nieuwe Ryan Kaji kan zijn. Oftewel het volgende virale succesverhaal. Elke revolutie eet zijn eigen kinderen op.

Voetnoot: de genoemde verdiensten van een YouTube Video zijn een gemiddelde schatting voor een miljoen views per maand. Dat zijn rond de 32500 views per dag. Het bedrag dat Google uiteindelijk uitkeert varieert en is afhankelijk van verschillende factoren. Dit houdt in dat sommige kanalen meer verdienen, zoals Ryan Kaji, en andere kanalen minder.

Door: Prosper de Roos

Nieuwe richtlijn financiering documentaire producenten

Mede naar aanleiding van het eindrapport ‘De sector van documentaire producenten in beeld’ treedt per 1 november 2019 een nieuwe financiële richtlijn van het CoBO, Filmfonds, NPO-fonds en de NPO in werking.

De maatregel is gericht op financiering van de inzet van producenten voor zaken als publieksbereik, innovatie en verdere professionalisering van de bedrijfsvoering, en is van toepassing op alle productiebegrotingen van documentaires die vanaf 1 november 2019 ter beoordeling worden voorgelegd aan één dan wel meerdere van bovengenoemde financiers, dan wel betrokken publieke omroepen. Daarmee wordt geborgd dat producenten van documentaires tot op zekere hoogte gehonoreerd worden voor bovengenoemde zaken.

De maatregel zal onderdeel uitmaken van de financiële kaders van de fondsen en geldt in beginsel voor één jaar waarna op basis van de behaalde resultaten besloten zal worden of het wordt gecontinueerd.
17,5% – sleutel Vanaf 1 november 2019 is het bij nieuwe subsidieverleningen voor producenten mogelijk maximaal 17,5 % extra – tot maximaal 10K – te rekenen over de regiefee in de productiebegrotingen van documentaires ten behoeve van extra inzet op gebied van publieksbereik, innovatie en verdere professionalisering van de bedrijfsvoering.

De volgende uitgangspunten zijn van toepassing:

  • Het percentage van 17,5% mag uitsluitend worden berekend over de zuivere regiefee, extra toeslagen voor de regisseur voor bijvoorbeeld camerawerk, vallen hierbuiten.
  • Bij berekening van de posten onvoorzien, producers fee en overhead mag de post 17,5 % – sleutel niet in aanmerking worden genomen.
  • De 17,5% – sleutel mag tot maximaal 10K in rekening worden gebracht.
  • In de productiebegroting van documentaires wordt een separate post met als titel 17,5% – sleutel opgenomen. Deze post wordt onder de streep vermeld, dus ná de berekeningen van overhead, producersfee en onvoorzien.
  • De extra 17,5% is bedoeld voor activiteiten op gebied van publieksbereik, innovatie en verdere professionalisering van de bedrijfsvoering van de producent, of enige andere activiteit die ten goede komt aan de verdere ontwikkeling van de productiemaatschappij.

De fondsen zullen de regeling eind 2021 evalueren, waarbij ook de resultaten van de professionaliseringslag onder documentaire producenten zullen worden meegenomen.

Bericht CoBo, Hilversum, 16 oktober 2019

Lees hier het eindrapport ‘de sector van documentaire producenten in beeld’.

Animaties en publicatie “De waarde van het auteursrecht” gelanceerd

Voorlichtingsfilms en boekje “De waarde
van het Auteursrecht”

10 oktober 2019 lanceerde Platform Makers,
het samenwerkingsverband van beroepsorganisaties en vakbonden voor auteurs en
artiesten, twee
korte animatiefilms
en het boekje “De waarde van het Auteursrecht”.

Platform Makers voorzitter Erwin Angad-Gaur
overhandigde beide uitgaven tijdens een debat in het Haagse Nieuwspoort aan
Barbera Wolfensberger, directeur-generaal Cultuur en Media bij het Ministerie
van Onderwijs Cultuur en Wetenschap.

Daarnaast lanceerde Platform Makers de
webpagina www.auteursrechtuitleg.nl,
met een korte uitleg van het auteurs- en naburig recht.

De animatiefilms kwamen tot stand dankzij een
bijdrage van het Ministerie op voorspraak van de Regiegroep Arbeidsmarktagenda
(Culturele en Creatieve Sector).

“Groter dan de bouw”

Erwin Angad-Gaur, voorzitter Platform Makers: “Het auteursrecht lijkt aanweziger en dichterbij dan ooit. Maar toch – in al zijn details en nuances – vaak onbekend, bij zowel beleidsmakers als consumenten, gebruikers en veel makers zelf. De ‘auteursrechtrelevante sectoren’ zijn goed voor 6 procent van het Nederlandse bruto binnenlands product en 7,4 procent van de totale werkgelegenheid in ons land. De sector is van groter economisch belang dan de bouw, maar de auteurs en artiesten op wiens werk de sector gebouwd is, verdienen volgens elk onderzoek bijzonder slecht. Ze profiteren nauwelijks mee en moeten al te vaak al hun rechten overdragen aan exploitanten. Dat moet en kan beter.”

Barbera Wolfensberger, directeur-generaal
Cultuur en Media bij het Ministerie van Onderwijs Cultuur en Wetenschap: “Voor
een gezonde culturele en creatieve sector moeten we het makerschap
aantrekkelijk houden door eerlijke contracten. Vooral voor jonge en beginnende
makers is voorlichting hierover heel belangrijk. En daar zijn deze
toegankelijke en heldere filmpjes geknípt voor. Alleen voorlichting is
natuurlijk niet genoeg. Ook opdrachtgevers moeten hun verantwoordelijkheid
nemen. Zij moeten de makers een eerlijke vergoeding betalen als ze hun werk
willen gebruiken.”

Verspreiding

De animatiefilms en de uitgave “De waarde van
het Auteursrecht” zullen worden verspreid via het kunstvakonderwijs,
journalistieke opleidingen en via de bij Platform Makers aangesloten
makers-organisaties.

De films zijn online te vinden via deze link.

Het boekje “De waarde van het Auteursrecht”
is te downloaden via deze link.

Meer informatie over het auteurs- en naburig
recht: www.auteursrechtuitleg.nl

Winnaars Gouden Kalveren 2019

Zaterdag 5 oktober zijn de Gouden Kalveren uitgereikt tijdens het Grolsch Gouden Kalveren Gala.

De winnaars zijn:

Beste Korte Documentaire
DE WAARHEID OVER MIJN VADER – Shamira Raphaëla

Beste Korte Film
KORT! – EN ROUTE – Marit Weerheijm

Beste Acteur Televisiedrama
Gijs Naber – JUDAS

Beste Actrice Televisiedrama
Rifka Lodeizen – JUDAS

Beste Televisiedrama
ZEVEN KLEINE CRIMINELEN – Rob Lücker

Beste Interactive
DIE FERNWEH OPER – Daniel Ernst

Beste Sound Design
Alex Booy en Huibert Boon – MY FOOLISH HEART

Beste Muziek
Rutger Reinders – DIRTY GOD

Beste Camera
Jasper Wolf – NIEMAND IN DE STAD

Beste Montage
Menno Boerema (Postuum) – HET WONDER VAN LE PETITE PRINCE

Beste Lange Documentaire
LIVING THE LIGHT – ROBBY MÜLLER – Claire Pijman

Beste Production Design
Kurt Loyens – BAANTJER HET BEGIN

Beste Mannelijke Bijrol
Thomas Höppener – DE LIBI

Beste Vrouwelijke Bijrol
Julia Akkermans – NIEMAND IN DE STAD

Beste Acteur
Marcel Musters – GOD ONLY KNOWS

Beste Actrice
Melody Klaver – RAFAËL

Beste Scenario
Jeroen Scholten van Aschat en Shady El-Hamus – DE LIBI

Beste Regie
Sacha Polak – DIRTY GOD

Beste Film
DIRTY GOD – Marleen Slot voor Viking Film

Winnaar Gouden Kalf van het Publiek

Het Abraham Tuschinski Fonds Gouden Kalf van het Publiek is namens het stemmende publiek uitgereikt aan de film BON BINI HOLLAND 2 van producent Maarten Swart, Sander Emmering en Nelsje Musch-Elzinga, geregisseerd door Jon Karthaus. Aan het Abraham Tuschinski Fonds Gouden Kalf van het Publiek is tevens een geldprijs van €30.000 verbonden voor de producent, te besteden aan een nieuwe Nederlandse filmproductie. Deze prijs werd voor het vijfde jaar oprij beschikbaar gesteld door het Abraham Tuschinski Fonds.

Gouden Kalf voor de Filmcultuur

Filmconnaisseur Jac. Goderie ontving het Gouden Kalf voor de Filmcultuur. Dit Gouden Kalf wordt door de Raad van Toezicht van het NFF uitgereikt om personen of instanties te eren die zich op uitzonderlijke wijze verdienstelijk hebben gemaakt voor de Nederlandse Filmcultuur.

Prijs van de Nederlandse Filmkritiek

De Prijs van de Nederlandse Filmkritiek is namens de Kring van Nederlandse Filmjournalisten (KNF) vanavond uitgereikt aan KEEPER van Johan Kramer.

Jury’s en Academy

De nominaties en winnaars van de Gouden Kalveren in de categorieën Korte Documentaire, Korte Film, Televisiedrama en Interactive worden bepaald door onafhankelijke jury’s die per categorie uit een drietal professionals bestaat. De jury voor Korte Documentaire bestaat uit documentairemakers John Appel, Yan Ting Yuen en producent Janneke Doolaard. Voor het Gouden Kalf voor Korte Film en Televisiedrama jureren regisseur/animator Nienke Deutz, producent Erik Glijnis en regisseur/scenarioschrijver Nicole van Kilsdonk. De jury voor het Gouden Kalf voor Beste Interactive wordt gevormd door film- en mediamaker Mirka Duijn, digitaal kunstenaar Floris Kaayk en professor dr. Joost Raessens.

De nominaties en winnaars voor Speelfilm en Lange Documentaire worden sinds 2015 bepaald volgens het Academy-model. Een grote groep vakgenoten kiest zelf de winnaars zoals ook bij internationale competities en filmprijzen als de Oscars, de Bafta’s en de Césars. Het Nederlandse model is door het NFF en de Dutch Academy For Film (DAFF) gezamenlijk ontwikkeld. De groep stemgerechtigden van 669 professionals bestaat uit Gouden Kalf-winnaars sinds 1981 in alle categorieën, Nederlandse winnaars van hoofdprijzen in het internationale filmcircuit en uit leden van de DAFF.

VEVAM Fonds Prijs gaat naar ‘Nu verandert er langzaam iets’

Nu verandert er langzaam iets van mint film office wint lustrumeditie Forum van de Regisseurs.

Nu verandert er langzaam iets van mint film office is de winnaar van de VEVAM Fonds Prijs van het Forum van de Regisseurs 2019. “De rigoureuze vorm, die in al haar simpelheid extreem bepalend is voor de interpretatie, maakt ons als kijker zowel voyeur als lijdend voorwerp,” aldus de jury. Speciale vermeldingen waren er voor Kabul, City in the Wind van Aboozar Amini en Nocturne van Viktor van der Valk. De prijzen werden donderdagavond uitgereikt in de Winkel van Sinkel in Utrecht door Barbara Visser en Anke Teunissen, die samen met de Vlaamse filmmaker Bas Devos de jury vormden. Met het Forum van de Regisseurs biedt het Nederlands Film Festival een platform aan filmmakers die op geheel eigen wijze een stempel drukken op hun producties. Voor de lustrumeditie van het Forum van de Regisseurs werden dertien vernieuwende en ambitieuze Nederlandse film- en filmische producties geselecteerd.

Het juryrapport

De jury over Nu verandert er langzaam iets van mint film office
“Soms is een stap achteruit een betere manier om iets te onderzoeken dan dichter op je onderwerp gaan zitten, en deze filmmaker heeft dat niet alleen goed begrepen maar er ook een vorm voor gevonden die staat als een huis. Na lange discussie heeft de jury gekozen voor een film die met een analytische en soms zelfs meedogenloze blik kijkt naar het gewroet en gemodder van de mens. In dezelfde beweging slaagt de film erin om de zucht naar maakbaarheid en het woekerend systeemdenken in de Nederlandse cultuur vlijmscherp neer te zetten. De keuze van de regisseur om kritische kanttekeningen en persoonlijke terzijdes voor zich te houden en het filmisch kader zélf te laten werken als katalysator voor de inhoud vond de jury moedig en effectief. De rigoureuze vorm, die in al haar simpelheid extreem bepalend is voor de interpretatie, maakt ons als kijker zowel voyeur als lijdend voorwerp. Daarmee toont de film de zoekende mens in een neoliberale cultuur maar gaat tegelijkertijd óók over het wezen van film zelf. Om die redenen – en nog veel meer – honoreert de jury Nu verandert er langzaam iets van mint film office.”

Nu verandert er langzaam iets ging vorig najaar in wereldpremière op het International Documentary Film Festival Amsterdam, en werd daar bekroond met de Beeld en Geluid IDFA Award for Dutch Documentary. De documentaire werd 21 maart jl. in de Nederlandse filmhuizen uitgebracht door Cinema Delicatessen en is nog te zien op Picl.nl, net als de overige Forumfilms.

De jury over Kabul, City in the Wind van Aboozar Amini
“Misschien leggen de meest eenvoudige beelden wel het doeltreffendst de complexiteit van het bestaan bloot. In deze film wil het stof maar niet gaan liggen. De horizon, de belofte aan een nieuwe dag is bijna permanent aan het zicht ontnomen.
Dwars door de Afghaanse stofwolk heen kijken verschillende ogen ons aan. Een zak suiker scheurt en laat een spoor na. Er blijft maar olie uit de motor van de kapotte bus lopen. Nog voor de sneeuw geruimd is, ligt het dak alweer vol. De jury is ontroerd door de kwetsbaarheid van de hoofdpersonages. Abas, de getroebleerde buschauffeur, bestaat. De dappere broertjes Afshin en Benjamin bestaan. Verdorie, ze bestaan. We honoreren Aboozar Amini voor zijn prachtige film Kabul, City in the Wind met een speciale vermelding.”

Kabul, City in the Wind ging vorig najaar in wereldpremière op het International Documentary Film Festival Amsterdam, en werd daar onderscheiden met de IDFA Special Jury Award for First Appearance. Cinema Delicatessen bracht Amini’s debuutfilm op 24 januari uit in de filmhuizen.

De jury over Nocturne van Viktor van der Valk
“Als kijker worden we in de op hol geslagen sneltrein binnen de hersenpan van een jonge filmmaker gezogen. De filmfreak kent zijn klassiekers goed, heeft zijn voorgangers grondig bestudeerd: hij weet wat een goede film is. Zijn filmplan is er, de karakters zijn er, de acteurs zijn, er is op termijn zelfs geld, maar er zijn ook keuzes, twijfels, familie, ruis, afleiding. En dan toch doordenderen! Doen of niet doen? Ja! Gaan!! En dan zien we een intelligent visueel spektakel dat smaakt naar meer: veel meer. De tweede speciale vermelding is voor Viktor van der Valk en zijn speelfilmdebuut Nocturne.”

Nocturne van Viktor van der Valk ging begin dit jaar in wereldpremière op het International Film Festival Rotterdam in de sectie Bright Future. Gusto Entertainment bracht het speelfilmdebuut van Van der Valk 9 mei jl. uit in de filmhuizen.

De jury bestond uit Anke Teunissen (vorig jaar gedeeld winnaar van de VEVAM Fonds Prijs van het Forum van de Regisseurs met De stoel van de laatste jaren – Egbert), filmmaker-kunstenaar Barbara Visser (vorig jaar geselecteerd met The End of Fear) en de Vlaamse regisseur Bas Devos.

“De jury had deze keer niet te maken met de befaamde appels en peren, nee, het was dit jaar nog veel erger: we moesten kiezen tussen een kersenbonbon of zoute drop, een Bifi worstje of een moorkop, tussen ranja en wodka,” stelden zij. “De verschillen waren groot, zowel tussen de films als bij de juryleden onderling. Uiteindelijk zijn we het eens geworden over de uitspraak die we doen met onze keuze, en willen daarmee vooral pleiten voor de pluriformiteit in het filmlandschap. Een veld waarin zowel het belang van het experiment als de formulefilm en alles daar tussenin wordt erkend, want zonder het een is het ander niets waard.”

“Films die radicaal uit het kader springen, zoals de curatoren het Forum typeren, hebben we eigenlijk niet gezien, en misschien hoeft dat ook niet – het is tenslotte al krankzinnig moeilijk om een ‘gewone’ goede film te maken, zoals de meesten van ons weten. We waren enthousiast over meerdere films om meerdere redenen, en kozen een winnaar en twee speciale vermeldingen om die breedte te kunnen honoreren.”

Het programma van het Forum van de Regisseurs 2019 werd met medewerking van het NFF, samengesteld door curatoren Jan Pieter Ekker, chef Kunst van Het Parool, en Dana Linssen, onder meer filmcriticus voor NRC Handelsblad en de Filmkrant. De curatoren verzorgden ook de uitgebreide nagesprekken met de regisseurs. Alle producties werden ingeleid door curatoren van het Centraal Museum; zij deden dat aan de hand van werken uit de museumcollectie.

Met de lustrumeditie is afscheid genomen van de curatoren Jan Pieter Ekker en Dana Linssen. Het Nederlands Film Festival bedankt hen voor hun inzet en verrijking van het programma van het Forum van de Regisseurs.

De vertoonde films binnen het Forum van de Regisseurs 2019

· De libi van Shady El-Hamus
· De vliegende hond van Johannes Hogebrink
· Eight van Michel van der Aa [VR]
· In My Absence van Niki Smit en Maartje Nevejan [VR]
· Instinct van Halina Reijn [openingsfilm]
· Kabul, City in the Wind van Aboozar Amini
· Nocturne van Viktor van der Valk
· ‘Nu verandert er langzaam iets’ van mint film office
· Retrospekt van Esther Rots [slotfilm]
· Take Me Somewhere Nice van Ena Sendijarević
· The Beast in the Jungle van Clara van Gool
· Trapped in the City of a Thousand Mountains van David Verbeek
· Your Mum and Dad van Klaartje Quirijns

Alle winnaars van het Forum van de Regisseurs
2019: ‘Nu verandert er langzaam iets’ van mint film office
2018: Light as Feathers van Rosanne Pel en De stoel van de laatste Jaren – Egbert van Anke Teunissen en Jessie van Vreden
2017: Quality Time van Daan Bakker
2016: Full Contact van David Verbeek
2015: Those Who Feel the Fire Burning van Morgan Knibbe.

Lees meer op onze website

DDG Avond: gebruik creatieve voice-over bij documentaires – 14 oktober

De DDG Avond van maandag 14 oktober gaat over het gebruik van de creatieve en persoonlijke voice-over bij documentaire. Deze avond vindt plaats in Het Ketelhuis met medewerking van diverse regisseurs.

Onder meer Suzanne Raes en Peter Delpeut zullen aan de hand van fragmenten uit hun films laten weten wat de overwegingen zijn geweest bij het gebruik van hun voice-over en welke keuzes ze hebben gemaakt bij hun films resp. Ganz: How I Lost My Beetle en In Loving Memory. Maar ook andere makers zullen vanuit de zaal een bijdrage leveren aan het gesprek over het gebruik van de persoonlijke voice-over.  

De tweede helft van de avond zal in het teken staan van live coaching van en feedback op een creatieve voice-over. We hebben Allard Detiger, die bezig is met een zeer persoonlijke documentaire, bereid gevonden om live gecoacht te worden door actrice en dialoogcoach Bonnie Williams, terwijl dit technisch wordt begeleid door sound designer Jaim Sahuleka.  
En Willemiek Kluijfhout, die in de montage zit van haar essayistische documentaire The Naked Oyster, zal ter plekke van Bonnie feedback krijgen op de voice-over die nu ingesproken is door een actrice.  

Het zal een leerzame en leuke avond worden; een avond waar je bij toekomstige producties zeker wat aan kunt hebben. Dus komt allen!

Interesse om er bij te zijn? Laat het weten via eventbrite

Waar: Het Ketelhuis
Wanneer: Maandag 14 oktober
Aanvang: 20.00 uur
Toegang: Gratis

Still uit: Ganz: How I Lost My Beetle, regie Suzanne Raes