DDG Avond: Film & Psychoanalyse – FARGO

Regisseurs en schrijvers zijn van harte welkom op de komende

DDG Avond: Film & Psychoanalyse.

Op maandag 17 september vertonen we in Het Ketelhuis de film FARGO van de gebroeders Joel en Ethan Coen. Psychoanalyticus Michel van Veen verzorgt de inleiding en nabespreking.

Michel van Veen kort over de film:  
Fargo van de gebroeders Coen is een klassiek verhaal over de onderlinge relatie van goed, kwaad en de zoektocht naar waarheid.

Jerry Lundegaard (William Macy) wordt overspoeld door paniek en schaamte vanwege zijn schulden. In plaats van hierover te praten met zijn vrouw of zijn vermogende schoonfamilie, valt hij juist zijn gezonde verstand aan en bedenkt hij een plan. Zelfs de criminelen die hij inhuurt (Steve Buscemi en Peter Stormare) kunnen niet geloven dat hij weigert het geld gewoon aan zijn schoonvader te vragen.
Een wereld van paranoïditeit en psychose wordt geopend en eindigt met vijf koelbloedige moorden.
In Fargo worden allerlei subtiliteiten en ‘het gewone’ ingezet om de onderliggende catastrofe te verhullen die eigenlijk al zichtbaar is in de eerste scenes.

Ben jij nieuwsgierig naar de visie van een psychoanaliticus op FARGO? Bestel dan je gratis kaartje via eventbrite

Datum: maandag 17 september
Locatie: Het Ketelhuis
Aanvang: 20.00 uur
Toegang: gratis

Tip van de maand: (Betalings)termijnen – Noem altijd een datum!

Vaak wordt in een regiecontract afgesproken dat de betaling van het honorarium in termijnen gebeurt. Doorgaans wordt dan aangehaakt bij de verschillende fasen van het proces. Zo wordt vaak als eerste termijn genoemd ‘na ondertekening contract’, als tweede termijn ‘bij aanvang opnames’, als derde termijn ‘bij aanvang montage’ en ga zo door. Het is aan te raden om zoveel als mogelijk ook concrete data bij de betalingstermijnen op te nemen. Soms kan er namelijk onenigheid ontstaan over de vraag wanneer een termijn exact begint of is verstreken. Als je bijvoorbeeld afspreekt dat je een gedeelte van het honorarium kan factureren ‘bij oplevering’ van de film, dan kan er nog wel eens een discussie ontstaan over wat dan als ‘oplevering’ wordt gezien; de eerste versie of de final cut? Het verbinden van een betaling aan het ondertekenen van een contract, legt druk op de regisseur om zo snel mogelijk te tekenen. Dat kun je dus voorkomen door in plaats daarvan, of daarnaast, een uiterste datum voor de eerste betalingstermijn af te spreken, en die datum ruim te nemen, zodat je jezelf nog tijd gunt om te onderhandelen.

Daarnaast heeft het vermelden van exacte data ook een aantal juridische voordelen; zo is dan duidelijk wanneer de vergoeding (vordering) ‘opeisbaar’ is, zoals dat wordt genoemd, en kun je gelijk actie ondernemen als de betaling uitblijft. Als je ook nog eens vermeldt dat het hier om zogenoemde ‘fatale termijnen’ gaat, dan zit je helemaal goed.

Kortom: het is handig om van te voren een schatting te maken van de data die bij de genoemde termijnen horen, waarbij je ook een marge van een paar weken kunt aanhouden, en aan de vermelding van iedere afzonderlijke betalingstermijn de zin toe te voegen ‘maar uiterlijk op (datum)’.

Interviews met bestuursleden: Prosper de Roos

Prosper de Roos is radiomaker en zit sinds begin 2017 in het bestuur van de DDG. In dit interview vertelt hij over wat er zoal speelt in Radioland, wat er beter zou kunnen, wat hij zelf aan het maken is, waar de kansen liggen voor opdracht-radio en wat zijn toekomstplannen zijn.

Zijn er veel radiomakers lid van de DDG?

Toen ik begon waren het er rond de vier, nu zijn het er tussen de tien en vijftien.

Waar lopen deze radiomakers tegenaan waardoor lid zijn van de DDG handig is?

Zowel bij film als bij radio heb je te maken met contractbesprekingen. In radioland zijn er niet veel buitenproducenten. Een heel groot deel van radiomakers werkt als freelancer voor een omroep. Dus als ze een idee hebben voor een documentaire of ze hebben een plan, dan benaderen ze direct de eindredactie van de omroep. De lijntjes zijn heel kort. Een van de zaken waar we als radiomakers tegenaan lopen is dat we vaak veel meer werk verzetten voor een productie dan wat ervoor staat. Bedragen worden vaak afgemeten aan het journalistieke achterland van radio. Dan vergelijken ze het met wanneer je als journalist voor een reportage ergens naartoe gaat. In televisieland wordt het anders beoordeeld.

Wat is het belangrijkste verschil tussen radio en films maken?

Radiomakers die docu en fictie maken doen grotendeels hetzelfde als wat mensen bij film doen. Voor een groot deel is het hetzelfde werkproces: het opzetten van je idee, het geld vinden etc. Bij film en televisie heb je een duidelijke hiërarchie en weet iedereen zo ongeveer wel wat hij of zij doet. Bij radio is dat veel minder duidelijk; het is vaak een one man show. Behalve bij radio-fictie, dan  heb je net als bij film met een kleine cast en crew te maken. Radiomakers noemen zich overigens niet snel regisseur, eerder gewoonweg ‘radiomaker’. Sommigen zijn bijvoorbeeld ook journalist of schrijvend journalist. Zo’n 80% van wat je op de radio hoort is praatradio, nieuws en muziek; dj’s en talkshows die de actualiteit bespreken. En een heel kleine niche houdt zich bezig met de achtergronden bij het nieuws, documentaires en radio-fictie.

Komen binnen het bestuur mensen tot nieuwe inzichten over radio?

Als film- en tv-regisseurs over radio horen, staan ze er niet direct bij stil dat je daar ook documentaire en fictie kunt maken. Ik merk dat bestuursleden nu meer weten over radio. Ik heb bijvoorbeeld wat websites doorgegeven waar ze interessante dingen kunnen vinden en dan merk je dat iedereen – zonder uitzondering – heel enthousiast is als je ze mooie radio laat horen. Dus ik merk wel een soort kruisbestuiving.

Radio valt vaak buiten bepaalde regelgevingen. Als regisseur en producent kun je bijvoorbeeld je rechten claimen (auteursrechten), maar als radiomaker niet. De enige plek waar je terecht kunt is bij de LIRA, als scenarioschrijver. Nu heb ik geprobeerd radiomakers aan te laten sluiten bij de VEVAM, maar dan lopen ze toch tegen een beperking van de wet aan, want het is onduidelijk waar radiomakers onder vallen. Het is niet gezegd dat dat niet op te lossen is, maar radio valt erbuiten. Ook als je het hebt over beleidszaken dan slaat meer dan 80% wat besproken wordt in vergaderingen niet direct op radio.

Op een vergadering komt bijvoorbeeld naar voren dat er bepaalde potjes zijn vrijgekomen voor een onderzoek naar de beroepspraktijk. Dan denk ik: cool! Kunnen radiomakers daar dan ook bij? En dan blijkt dat heel lastig te zijn. En vaak worden de radiomakers er dan wel tussen gefrutseld. Maar als je dan merkt dat het een potje voor de filmindustrie is, dan vallen radiomakers daar buiten.

Is dat frustrerend?

Het is soms wel jammer. Bij televisie is er sprake van een langere traditie waarbij men zaken wil regelen, men het over geld en rechten kan hebben en over het maken van een artistiek product, met daaraan vast het claimen van auteursrechten. Bij radio is dat nog een onontgonnen terrein. Dat maakt het ook interessant, maar het is lastig om radio binnen dat discours te krijgen.

Als je de baas zou zijn van medialand, wat zou je dan veranderen?

Ik zou allereerst de koppeling tussen geld binnen Hilversum en de uitzendplek op de reguliere zender loskoppelen. Dat het makkelijker wordt om dingen te maken die alleen op internet te zien zijn. Ik zou willen dat internet als content-aanbieder serieuzer wordt genomen. Bij het NPO-fonds is er nu een podcast only regeling. Dus het is aan het veranderen.

Verder zou ik meer geld vrijmaken voor culturele en maatschappelijke producties. Relatief zit er in Hilversum veel geld in amusement en programma’s waarmee ze met de commerciëlen zouden moeten concurreren. Ik zou het wel interessant vinden als de omroepen zich meer op hun kerntaken zouden toeleggen en ze zich dus zouden richten op culturele en maatschappelijke producties. Dat kan overigens ook in de vorm van een spelshow zijn wat mij betreft.

Hoeveel radiomakers kunnen leven van hun werk?

Van de makers die zich op documentaire en fictie richten heel weinig. Dus wij als radiomakers moeten er andere dingen naast doen zoals schrijvende journalistiek of lesgeven of wat dan ook. Radio betaalt een stuk minder dan film en televisie. De vergoedingen zijn lager en ik denk dat dat komt omdat radio maken gerelateerd wordt aan journalistieke producties. In Hilversum kijkt men naar wat een uur nieuwsradio, muziekradio of praatradio kost. Maar voor die programma’s heb je andere bedragen nodig dan wanneer je documentaire of fictie maakt. Verhalende documentaire en fictie kost een veelvoud van wat een journalistieke productie kost.

En heeft het ook met de hoeveelheid luisteraars te maken?

Er is een aantal muziek-dj’s dat goed verdient. Dat is 1 procent van de mensen die in Hilversum werkt.

En je hebt geen radiomakers die documentaire of fictie maken en erbovenuit springen en daardoor veel betaald krijgen omdat ze veel luisteraars trekken?

Nee. Dat heeft er niks mee te maken.

Maar er zijn wel documentaires op de radio die heel veel beluisterd worden?

Ja, absoluut. En na een aantal jaren worden die documentaires ook op internet gezet en zijn ze via de podcasts te beluisteren. En dan zie je dat dat enorm goed beluisterd wordt.

Wat is een van de beter beluisterde Nederlandse producties?

Dat zou ik zo direct niet weten. Bij radio zijn de luistercijfers wat lastig te meten. Bij televisie staat er bij een paar honderd tot duizend mensen een apparaatje [ De steekproef in het kijkonderzoek bestaat uit een panel van ca. 2.750 personen in 1.250 huishoudens ] en dat houdt bij waar mensen naar kijken. Bij radio heeft een groep mensen een notitieblokje en daar schrijven ze in op waar ze naar luisteren. Luistercijfers zijn een beetje een lastig punt in Hilversum omdat ze enerzijds als rechtvaardiging voor een hoop dingen worden gebruikt, maar anderzijds ook vaak ter discussie worden gesteld. Want hoe betrouwbaar zijn de cijfers? En wat zeggen de cijfers over een niche dat documentaire of fictie luistert? Podcasts geven meer inzicht in de cijfers. Hoewel ook dat wat problematisch is, omdat je wel kunt zien dat mensen zich abonneren op podcasts of ze downloaden, maar niet of ze de podcasts ook daadwerkelijk beluisteren. Voor wat je betaald krijgt maakt het niet uit of het veel of weinig beluisterd wordt. De maker van een goed bekeken film of documentaire krijgt ook niet méér betaald dan de maker van een slecht bekeken film of documentaire.

Is het eerlijk dat radiomakers minder verdienen?

Er zit heel veel tijd in radio maken. Bij film en televisie is het productieproces opgedeeld in allerlei fases die je in rekening kunt brengen. Regisseurs die documentaires voor televisie maken worden vaak onderbetaald, maar onder radiomakers is dat aantal nog hoger. Opname-apparatuur kun je als radiomaker niet apart in rekening brengen. Daar valt nog wel wat in te veranderen. En het ligt niet per se direct aan de omroepen. Een aantal omroepen heeft ervoor gepleit dat het budget voor radiodocumentaires wat hoger ligt dan de NPO ervoor wil geven. Daarnaast zit de radio altijd aan taal vast. Je kunt niet in het buitenland worden uitgezonden. Internationaal succes is met een Nederlandstalige productie niet mogelijk. Niet dat dat vaak gebeurt bij radiodocumentaires, maar toch.

Is het leuk om in het bestuur te zitten?

Het is leuk om op de hoogte te zijn van wat er speelt in film- en televisieland. En het is leuk om de belangen van radiomakers te behartigen en meer onder de aandacht te brengen.

Wat ben je zelf aan het maken?

Ik ben in samenwerking met de NTR bezig met een radiodocumentaire over klimaatverandering. Het heet KOLK en het gaat over dingen die door klimaatverandering verdwijnen en dingen die ervoor in de plaats komen. Ik ben op zoek gegaan naar wat er concreet merkbaar is van het veranderende klimaat. In de documentaire wordt de luisteraar als het ware meegevoerd met de zeestromingen en op die manier drijven we langs verschillende verhalen. Afgelopen decennia is Zuid-Engeland enorm opgewarmd en uitgedroogd. Er valt minder regen in Zuid-Oost-Engeland dan in Marokko. Nu zie je dat er een enorm bloeiende wijnindustrie aan het ontstaan is daar. Sinds een aantal jaren telt de white sparkling wine die ze daar maken internationaal mee. Naar dat soort verhalen ben ik op zoek gegaan. De yin en yang van de klimaatverandering. Ik wil het dus niet hebben over wetenschappelijke statistieken, maar over wat mensen er concreet van merken.

Hoe zien de bedragen van fondsen eruit bij dit project?

Ik heb ontwikkelingssubsidie ontvangen en ben nu bezig met een aanvraag voor realisering. De ontwikkelingsbijdrage lag rond de 10.000 euro. Met de ontwikkeling ben ik rond de drie a vier maanden bezig geweest. Niet fulltime, maar verdeeld over die periode. Hoe hoog de aanvraag voor de realiseringsbijdrage gaat worden weet ik nog niet.

Ga je voor dit project de hele wereld over?

Nee, ik heb het beperkt tot Groenland, Denemarken, de Noordzee en Engeland. Bij die keuze hebben geld en taal een rol gespeeld. Bij dit project zit er heel veel tijd in research.

Je bent ook filmmaker. Heb je niet de neiging om ook alles te filmen?

Nee, helemaal niet. Voor de dingen die ik maak werkt radio beter. Het is een intiemere setting. Mensen voelen zich minder snel geïntimideerd doordat er geen crew, camera en licht is. Bij radio is alles kleiner en ook de montage werkt anders. Bij film ben je op zoek naar langere stukken waarbij je tot een soort kern komt en bij radio kan je het iets meer samenstellen. En daardoor naar mijn gevoel iets meer indikken. Dus in die zin heb ik helemaal geen heimwee naar film. Bij interviews vind ik film een belemmering. Daarnaast ben je bij film altijd op zoek naar verhalen die zich in het nu afspelen; want je wilt het zien. Bij radio kun je makkelijker verhalen vertellen die zich in het verleden hebben afgespeeld. Je kunt die verhalen makkelijk tot leven brengen. Bij film zie je dan beelden uit een archief of een pratend hoofd. Bij radio kun je iets dat zich een jaar of tien jaar geleden af heeft gespeeld net zo laten klinken als iets dat zich een maand geleden heeft afgespeeld of iets dat zich nu afspeelt.

Werk je veel alleen?

Over het algemeen werken radiomakers meer alleen dan film- en televisiemakers. Het is veel meer een zolderkamer-activiteit dan bij film en tv. Als ik een project opzet heb ik contact met de redactie van een omroep. Bij radio moet je het klankbord meer opzoeken. Meer mensen dingen voorleggen en mee laten lezen. De DDG draagt ook bij aan overleg-momenten en contact met mensen.

Gaat een radiodocumentaire in première?

Je kunt zelf iets organiseren als je dat wilt. Af en toe wordt dat wel gedaan. Door de opkomst van podcasts worden er luisteravonden georganiseerd. Grenzeloos Geluid, een organisatie in Amsterdam, organiseert avonden in theaters en zaaltjes waar mensen samenkomen en naar audioverhalen gaan zitten luisteren. Dat is heel populair. En ook ontzettend leuk. Je merkt dat veel radiomakers dat opzoeken om premières te geven.

Doe jij dat ook?

Je hebt het Oorzakenfestival, een festival dat begin oktober 2016 voor het eerst georganiseerd werd in De Brakke Grond in Amsterdam. Er zijn thema-avonden waarop verschillende audioverhalen afgespeeld worden over hetzelfde thema. En dan nodigen ze mensen uit die iets over dat thema kunnen vertellen, afgewisseld met audio-verhalen. Er komt een nieuwe editie aan.

[embedded content]

Bestaat er ook opdracht-radio?

Door de populariteit van podcasts zie je dat overheden en bedrijven radiomakers steeds beter weten te vinden. Radio Desmet had een opdracht voor radiomakers voor het kunstproject van Daan Roosegaarde op de afsluitdijk. Daar moest begeleidende audio bij gemaakt worden. Het project heet Icoon Afsluitdijk en de audio is gemaakt door Tjitske Mussche. Een ander voorbeeld is de podcast Luisterruit die Tom Loois maakte voor de NS. Dat kun je beluisteren terwijl je in de trein zit. Op die manier merk je dat bedrijven en instellingen radiomakers steeds meer weten te vinden en hen dingen laat maken. Als dat pad zich verder ontwikkelt denk ik dat er meer radiomakers zullen komen die van hun werk kunnen leven.

En waarom is het aantal audio-opdrachten nu nog beperkt?

Radio is begin vorige eeuw begonnen en kwam uit een apparaat dat in de keuken of de huiskamer stond en sinds dertig jaar in de auto is ingebouwd. Als bedrijf of instelling wil je heel specifiek een doelgroep kunnen bereiken; bijvoorbeeld mensen die zich op een bepaalde plek begeven. Nu de smartphone er is kan dat veel makkelijker. Dat is interessant. En mensen vinden het leuk, want je kunt tijdens het beluisteren van een podcast ook nog andere dingen doen.

Wat zijn je toekomstplannen?

Ik wil meer crossmedia maken. Dus radio in combinatie met video, tekst, fotografie en multi-media. Ik wil alles meer gaan combineren. En de radiodocumentaire die ik nu aan het maken ben over klimaatverandering is al deels cross-over, want het is zowel een radio- als een webdocumentaire. Ik wil het graag combineren en breder trekken. En het lijkt me leuk om het te combineren met filosofie, omdat ik daar net in afgestudeerd ben. Hoe weet ik nog niet, maar het is een idee.

Links naar interessante radio:

Parel Radio, De mooiste Nederlandse documentaires en radio-fictie: https://www.nporadio1.nl/podcasts/parel-radio

Between the Ears, BBC adventures in sound: https://www.bbc.co.uk/programmes/b006x2tq

Radiolab, podcastserie over wetenschap en de wereld om ons heen: https://www.wnycstudios.org/shows/radiolab/

Plots, oude en bekroonde Nederlandse producties: http://weblogs.vpro.nl/plots/

Radio Atlas, ondertitelde radio: http://www.radioatlas.org/

Podcast luisteren, startpunt: https://podcastluisteren.nl/

Nieuwe richtlijn voorbereidingsdagen documentaire regisseurs

De inkomenspositie van documentairemakers heeft voortdurend de aandacht van DDG. Onze bestuursleden zitten regelmatig om de tafel hierover met CoBo, NPO fonds, DPN en het Filmfonds. Onlangs hebben deze gesprekken een positief resultaat gehad: een nieuwe richtlijn van het NPO Fonds/CoBO en het Filmfonds, waarin een extra bijdrage per documentaire wordt toegezegd die zou moeten leiden tot het vergoeden van de voorbereidingsdagen van de regisseur, één en ander op te nemen in de begroting.

Het doel is om de voorbereiding van de draai- en montageperiode in de productiefase, ook nog te (doen) vergoeden. De bedoeling is dat er nu max. 25 % bovenop de begrote draaidagen komt als voorbereiding draaien én max. 25 % bovenop de begrote montagedagen als voorbereiding montage.  Als documentaire-regisseur kun je dus aanspraak maken op extra betaalde dagen voor de voorbereiding van productie en montage.

De regeling gaat in per 1 september 2018 en geldt in beginsel voor een jaar, waarna op basis van de behaalde resultaten besloten zal worden of het wordt gecontinueerd.

Lees via deze link meer over de richtlijn voorbereidingsdagen documentaire regisseurs.

Fair Practice wint terrein in cultuursector

Minister: 2,5 % loon- en prijsbijstelling voor basisinfrastructuur en fondsen in 2019

Zondag 26 augustus heeft minister van Engelshoven op het jaarlijkse Paradisodebat van Kunsten’92 bekendgemaakt dat zij de kunst-, cultuur- en erfgoedsector gaat ondersteunen om zo goed mogelijk volgens de Fair Practice Code te werken: voor een eerlijke betaling van mensen werkzaam in de cultuursector. Zo kan de sector voor 2019 rekenen op een loon- en prijsbijstelling van 2,5 %. Met Prinsjesdag zal de minister verdere maatregelen aankondigen.

De Fair Practice Code is in de afgelopen periode door jonge kunstenaars en creatieven geïnitieerd (onder coördinatie van Kunsten ’92), ter verbetering van arbeidsvoorwaarden en toekomstperspectieven in de culturele en creatieve sector. Want ook al staat de Nederlandse culturele en creatieve sector wereldwijd zeer hoog aangeschreven, loon naar werk is lang niet altijd vanzelfsprekend. De code is gebaseerd op vijf waarden, zoals diversiteit, solidariteit en vertrouwen en biedt een kader om loon naar werk mogelijk te maken. Tijdens het Paradisodebat belichtten vijf sprekers de vijf waarden van de Fair Practice Code.

Duurzaamheid: Minister van Engelshoven van OCW
Vertrouwen: Marian Duff | MAFB
Transparantie: Mariëtte Hamer | SER
Diversiteit: Naomi Velissariou | Theatermaker
Solidariteit: Ewald Engelen | UvA

Op de website van Kunsten’92 kun je de video-opnamen van alle vijf sprekers bekijken en de uitgeschreven teksten lezen. Later deze week volgen foto’s, geschreven verslag (door Sandra Jongenelen) en de video van het debatgedeelte.

Klik HIER om alles te bekijken.

De opnamen staan ook op de Facebookpagina van Kunsten ’92.

Mobile Movie Days

Mobile Movie Days presenteert de beste smartphone films uit de hele wereld

Van 3 tot en met 7 september is Hilversum het hart van de internationale smartphone filmmakers community. In Instituut Beeld en Geluid draait een selectie van de beste smartphone films.

Drie jonge statushouders uit Syrië presenteren in My Story films die zij met hun smartphone gemaakt hebben.

Ruben Kazantsev, founder van het beroemde iPhone Filmfestival in Los Angeles, zal dit jaar de winnaars van 2018 bekend maken tijdens de Mobile Movie Days.

Vrijdag 7 september is gereserveerd voor de MOJO Conference. Centraal staat het wereldwijd snelgroeiende fenomeen van ‘mobile journalism’. Mojo’s maken met hun smartphones content die aansluit op de nieuwe manier van kijken. Top mobile journalisten Yousuf en Sumaiya Omar zijn keynote sprekers. Een must voor iedereen die werkzaam is in de media en omroep wereld.

Mobile Movie Days wordt afgesloten met de Kawaii Dance Night in De Vorstin. Check de website voor het complete programma en aanmelden voor de MOJO Conference: www.mobilemoviedays.com

Selectie films voor nominatie European Film Awards 2018 bekend

49 Speelfilms, waaronder COBAIN en de minoritaire coproducties DONBASS en GIRL, geselecteerd voor de European Film Awards.

De European Film Academy en EFA Productions kondigen met veel genoegen de 49 lange speelfilms aan die dit jaar geselecteerd zijn voor een nominatie voor de European Film Awards 2018. Met films uit 35 landen toont de lijst de grote verscheidenheid van de Europese cinema.

In de 20 landen met de meeste EFA-leden hebben de leden direct één film uit eigen land voor de selectie mogen voordragen. Een speciale commissie bestaande uit leden van het EFA-bestuur en de filmprofessionals Giorgio Gosetti (Italie), Elise Jalladeau (Griekenland), Christophe Leparc (Frankrijk), Jacob Neiendam (Denemarken), Edvinas Pukšta (Litouwen) en Alik Shpilyuk (Oekraïne) hebben de lijst aangevuld.

Uit deze selectie zullen de meer dan 3500 leden van de European Film Academy in de komende weken de nominaties kiezen voor de categorieën beste Europese film, beste regisseur, beste actrice, beste acteur en beste scenarioschrijver. De nominaties zullen op 10 november tijdens het Europese Filmfestival van Sevilla in Spanje worden bekendgemaakt. Een 8-koppige jury bepaalt wie genomineerd worden in de categorieën beste Europese cinematografie, montage, production design, kostuumontwerp, haar & make-up, muziek, sound design en – voor de eerste keer – visual effects.

De 31ste European Film Awards met de bekendmaking van de winnaars vindt plaats op zaterdagavond 15 december in Sevilla.

EFA SPEELFILM SELECTIE 2018

3 DAYS IN QUIBERON
3 TAGE IN QUIBERON
Duitsland, Oostenrijk, Frankrijk
SCENARIO & REGIE: Emily Atef
PRODUCTIE: Karsten Stöter

ÁGA
ÁГА
Bulgarije, Duitsland, Frankrijk
REGIE: Milko Lazarov
SCENARIO: Milko Lazarov & Simeon Ventsislavov
PRODUCTIE: Veselka Kiryakova

ANNA’S WAR
ВОЙНА АННЫ
Rusland
REGIE: Aleksey Fedorchenko
SCENARIO: Aleksey Fedorchenko & Nataliya Meshchaninova
PRODUCTIE: Andrey Saveliev, Artem Vasilyev, Maxim Lojevsky, Dmitriy Vorobyev & Alexander Yashnik

ARRHYTHMIA
АРИТМИЯ
Rusland, Finland, Duitsland
REGIE: Boris Khlebnikov
SCENARIO: Natalia Meshchaninova
PRODUCTIE: Ruben Dishdishyan & Sergey Selyanov

AYKA
AYKA
Rusland, Duitsland, Polen, Kazachstan
REGIE: Sergey Dvortsevoy
SCENARIO:Sergey Dvortsevoy & Gennady Ostrovsky
PRODUCTIE: Thanassis Karathanos, Sergey Dvortsevoy, Martin Hampel & Anna Wydra

BEAST
UK
SCENARIO & REGIE: Michael Pearce
PRODUCTIE: Ivana MacKinnon & Kristian Brodie

BORDER
GRÄNS
Zweden, Denemarken
SCENARIO & REGIE: Ali Abbasi
PRODUCTIE: Nina Bisgaard & Louis Tisne

BORG/MCENROE
BORG
Zweden, Denemarken, Finland, Tsjechische Republiek
REGIE: Janus Metz
SCENARIO: Ronnie Sandahl
PRODUCTIE: Fredrik Wikström Nicastro & Jon Nohrstedt

CARMEN & LOLA
CARMEN Y LOLA
Spanje
SCENARIO & REGIE: Arantxa Echevarría
PRODUCTIE: Pilar Sánchez & Arantxa Echevarría

COBAIN
Nederland, Duitsland, Belgie
REGIE: Nanouk Leopold
SCENARIO: Stienette Bosklopper
PRODUCTIE: Stienette Bosklopper & Lisette Kelder

COLD WAR
ZIMNA WOJNA
Polen, UK, Frankrijk
SCENARIO & REGIE: Paweł Pawlikowski
PRODUCTIE: Ewa Puszczyńska & Tanya Seghatchian

CUSTODY
JUSQU’A LA GARDE
Frankrijk
SCENARIO & REGIE: Xavier Legrand
PRODUCTIE: Alexandre Gavras

DIAMANTINO
Portugal, Frankrijk, Brazilie
SCENARIO & REGIE: Gabriel Abrantes & Daniel Schmidt
PRODUCTIE: Maria Joao Mayer & Justin Taurand

DOGMAN
Italie, Frankrijk
REGIE: Matteo Garrone
SCENARIO: Matteo Garrone, Ugo Chiti & Massimo Gaudioso
PRODUCTIE: Matteo Garrone, Jean Labadie, Jeremy Thomas & Paolo Del Brocco

DONBASS
Duitsland, Frankrijk, Roemenie, Nederland, Oekraïne
SCENARIO & REGIE: Sergei Loznitsa
PRODUCTIE: Heino Deckert

DOVLATOV
Rusland, Polen, Servie
REGIE: Alexey German Jr.
SCENARIO: Yulia Tupikina & Alexey German Jr.
PRODUCTIE: Artem Vasilyev, Andrey Savelyev, Konstantin Ernst, Dariusz Jabłoński, Isabella Wojcik, Violetta Kaminska & Miroslav Mogorovich

FOXTROT
Duitsland, Israel, Frankrijk
SCENARIO & REGIE: Samuel Maoz
PRODUCTIE: Michael Weber, Viola Fügen, Eitan Mansuri, Cedomir Kolar, Marc Baschet & Michel Merkt

FUGUE
FUGA
Polen, Tsjechische Republiek, Zweden
REGIE: Agnieszka Smoczyńska
SCENARIO: Gabriela Muskała
PRODUCTIE: Agnieszka Kurzydło

GIRL
Belgie, Nederland
REGIE: Lukas Dhont
SCENARIO: Lukas Dhont & Angelo Tijssens
PRODUCTIE: Dirk Impens

HAPPY AS LAZZARO
LAZZARO FELICE
Italie, Frankrijk, Duitsland, Zwitserland
SCENARIO & REGIE: Alice Rohrwacher
PRODUCTIE: Francesca Andreoli, Alexandra Henochsberg, Michael Weber, Tiziana Soudani & Michel Merkt

LONGING
GAAGUA
Israel
SCENARIO & REGIE: Savi Gabizon
PRODUCTIE: Chilik Michaeli, Avraham Pirchi, Tami Leon, Savi Gabizon, Moshe Edery & Leon Edery

MADEMOISELLE PARADIS
LICHT
Oostenrijk, Duitsland
REGIE: Barbara Albert
SCENARIO: Kathrin Resetarits
PRODUCTIE: Michael Kitzberger, Martina Haubrich, Wolfgang Widerhofer, Nikolaus Geyrhalter & Markus Glaser

MEN DON’T CRY
MUŠKARCI NE PLAČU
Bosnie en Herzegovina, Duitsland, Slovenie, Kroatie
REGIE: Alen Drljević
SCENARIO: Alen Drljević & Zoran Solomun
PRODUCTIE: Damir Ibrahimović & Jasmila Žbanić

MICHAEL INSIDE
Ierland
SCENARIO & REGIE: Frank Berry
PRODUCTIE: Aoife O’Sullivan, Donna Eperon & Tristan Orpen Lynch

MILADA
Tsjechische Republiek
REGIE: David Mrnka
SCENARIO: David Mrnka, Robert J. Gant & Robert J. Conant
PRODUCTIE: David Mrnka, Kristina Hejduková, Pavel Müller, Ayelet Zurer & Robert Gant

MUG
TWARZ
Polen
SCENARIO & REGIE: Małgorzata Szumowska
PRODUCTIE: Jacek Drosio

ONE DAY
EGY NAP
Hongarije
SCENARIO & REGIE: Zsofia Szilagyi
PRODUCTIE: Agnes Pataki

PADDINGTON 2
UK
REGIE: Paul King
SCENARIO: Simon Farnaby
PRODUCTIE: David Heyman

PETRA
Spanje, Frankrijk, Denemarken
REGIE: Jaime Rosales
SCENARIO: Jaime Rosales, Michel Gaztambide & Clara Roquet
PRODUCTIE: Bárbara Díez, José María Morales, Antonio Chavarrías, Jérôme Dopffer & Katrin Pors

PITY
OIKTOS
Griekenland, Polen
REGIE: Babis Makridis
SCENARIO: Babis Makridis & Efthimis Filippou
PRODUCTIE: Amanda Livanou, Christos Konstantakopoulos, Klaudia Śmieja & Beata Rzeźniczek

POMEGRANATE ORCHARD
NAR BAĞI
Azerbeidzjan
REGIE: Ilgar Najaf
SCENARIO: Asif Rustamov, Ilgar Najaf & Roelof Jan Minneboo
PRODUCTIE: Mushfiq Hatamov & Ilgar Najaf

POROROCA
Roemenie, Frankrijk
SCENARIO & REGIE: Constantin Popescu
PRODUCTIE: Liviu Marghidan & Lissandra Haulica

SCARY MOTHER
SASHISHI DEDA
Georgie, Estland
SCENARIO & REGIE: Ana Urushadze
PRODUCTIE: Lasha Khalvashi & Tinatin Kajrishvili

SHOCK WAVES: DIARY OF MY MIND
ONDES DE CHOC: JOURNAL DE MA TÊTE
Zwitserland
REGIE: Ursula Meier
SCENARIO: Ursula Meier & Antoine Jaccoud
PRODUCTIE: Lionel Baier, Agnieszka Ramu & Françoise Mayor

STYX
Duitsland, Oostenrijk
REGIE: Wolfgang Fischer
SCENARIO: Wolfgang Fischer & Ika Künzel
PRODUCTIE: Marcos Kantis, Martin Lehwald & Michal Pokorny

THE CAPTAIN
DER HAUPTMANN
Duitsland, Frankrijk, Polen
SCENARIO & REGIE: Robert Schwentke
PRODUCTIE: Frieder Schlaich & Irene von Alberti

THE GIANT
HANDIA
Spanje
REGIE: Aitor Arregi
SCENARIO: Aitor Arregi, Jon Garaño, Jose Mari Goenaga & Andoni De Carlos
PRODUCTIE: Xabier Berzosa, Iñigo Obeso, Fernando Larrondo, Iñaki Gomez & Koldo Zuazua

THE GUILTY
DEN SKYLDIGE
Denemarken
REGIE: Gustav Möller
SCENARIO: Gustav Möller & Emil Nygaard Albertsen
PRODUCTIE: Lina Flint

THE HOUSE BY THE SEA
LA VILLA
Frankrijk
REGIE: Robert Guédiguian
SCENARIO: Robert Guédiguian & Serge Valletti
PRODUCTIE: Marc Bordure & Robert Guédiguian

THE HOUSE THAT JACK BUILT
Denemarken, Zweden, Frankrijk, Duitsland
SCENARIO & REGIE: Lars von Trier
PRODUCTIE: Louise Vesth

THE SUMMER
LETO
Rusland, Frankrijk
REGIE: Kirill Serebrennikov
SCENARIO: Mkhail Idov, Lily Idova & Kirill Serebrennikov
PRODUCTIE: Ilya Stewart, Murad Osmann & Charles-Évrard Tcheckhoff

THE WILD PEAR TREE
AHLAT AĞACI
Turkije, Duitsland, Frankrijk, Bulgarije, Macedonië, Bosnie en Herzegovina, Zweden, Qatar
REGIE: Nuri Bilge Ceylan
SCENARIO: Akın Aksu, Ebru Ceylan & Nuri Bilge Ceylan
PRODUCTIE: Zeynep Özbatur Atakan

THOSE WHO ARE FINE
DENE WOS GUET GEIT
Zwitserland
SCENARIO & REGIE: Cyril Schäublin
PRODUCTIE: Silvan Hillmann, Lara Hacisalhzade, Ralph Rutishauer & Cyril Schäublin

TOUCH ME NOT
Roemenie, Duitsland, Tsjechische Republiek, Bulgarije, Frankrijk
SCENARIO & REGIE: Adina Pintilie
PRODUCTIE: Bianca Oana, Philippe Avril & Adina Pintilie

TRANSIT
Duitsland, Frankrijk
SCENARIO & REGIE: Christian Petzold
PRODUCTIE: Florian Koerner von Gustorf & Michael Weber

U – JULY 22
UTØYA 22. JULI
Noorwegen
REGIE: Erik Poppe
SCENARIO: Siv Rajendram Eliassen & Anna Bache-Wiig
PRODUCTIE: Stein B. Kvae & Finn Gjerdrum

UNDER THE TREE
UNDIR TRÉNU
Ijsland, Denemarken, Polen, Duitsland
REGIE: Hafsteinn Gunnar Sigurðsson
SCENARIO: Hafsteinn Gunnar Sigurðsson & Huldar Breiðfjörð
PRODUCTIE: Grímar Jónsson, Sindri Páll Kjartansson & Þórir Snær Sigurjónsson

WHAT WILL PEOPLE SAY
HVA VIL FOLK SI
Noorwegen, Duitsland, Zweden
SCENARIO & REGIE: Iram Haq
PRODUCTIE: Maria Ekerhovd

WOMAN AT WAR
KONA FER Í STRÍÐ
Ijsland, Frankrijk, Oekraïne
REGIE: Benedikt Erlingsson
SCENARIO: Benedikt Erlingsson & Olafur Egill Egilsson
PRODUCTIE: Marianne Slot, Benedikt Erlingsson & Carine Leblanc

Berlijn, 21 augustus 2018

DE 31st EUROPEAN FILM AWARDS: Sevilla, 15 december 2018
Live on www.europeanfilmawards.eu

Workshop Crowdfunden

Heb je een geweldig plan voor een film maar mis je (nog) een stukje financiering, of wil je toekomstige kijkers al in een vroeg stadium betrekken bij je film? Dan is crowdfunding iets voor jou!

Om je op weg te helpen bij het opzetten van een succesvolle crowdfunding campagne organiseert CineCrowd op 24 augustus 2018 in LAB111 (Amsterdam) een workshop crowdfunding voor makers van korte films, animaties, documentaires, speelfilms, videoclips en series.

In het eerste, plenaire gedeelte van de workshop geeft CineCrowd een presentatie over de do’s en don’ts van het crowdfunden. Ze behandelen vragen als: waarom ga je crowdfunden, hoe vind en bereik je jouw doelgroep, hoe maak je een goede teaser en welke fondsen en partijen kunnen er tijdens je campagne al bijdragen aan je film.

Het tweede gedeelte van de workshop is optioneel. In dit deel krijgen filmmakers in een een-op-een afspraak met een medewerker van CineCrowd individuele feedback op hun crowdfunding en projectplan.

Heb je interesse? Schrijf je dan in via het formulier op hun website. Dat vind je hier. Geef ook aan of je aanwezig bent bij het individuele gedeelte van de workshop, zodat ze je hiervoor kunnen indelen.

De toegang is GRATIS wanneer je een projectpagina hebt aanmaakt op cinecrowd.com/start-project, zonder project zijn de kosten € 25.

Datum: 24 augustus 2018
Tijd: 13:30 uur
Plaats: LAB 111, Arie Biemondstraat 111, 1054 PD Amsterdam.

Nominaties Louis Hartlooper Prijs Beste Filmpublicatie 2018 bekend

De jaarlijkse Louis Hartlooper Prijs voor de Beste Filmpublicatie wordt op vrijdag 28 september tijdens het Nederlands Film Festival uitgereikt.
De prijs wordt voor de vijftiende keer uitgereikt aan een persoon die het afgelopen jaar met een of meerdere publicaties een stimulerende bijdrage heeft geleverd aan het denken over cinema en aan de verdieping van de Nederlandse filmcultuur. De Louis Hartlooper Prijs voor de Beste Filmpublicatie wordt jaarlijks uitgereikt onder auspiciën van de Louis Hartlooper Stichting. Met de prijs hopen de initiatiefnemers het schrijven over film in Nederland onder de aandacht te brengen en waardering uit te spreken voor idealisme, moed, inzet en bevlogenheid. Een nationale filmcultuur is ondenkbaar zonder goede filmpublicaties. Zonder referenties, reflecties, onderzoek, inventarisaties en andere geschreven inzichten is er zelfs geen begin van filmcultuur.

Procedure
Elke deelnemende filmvakvereniging (te weten DDG, FPN, NSC, DPN en Netwerk Scenarioschrijvers) heeft uit eigen gelederen een representant gekozen die zitting neemt in de jury, die bestaat uit vijf leden. Zoals gewoonlijk is het Genootschap in juni gekomen tot een shortlist van genomineerde publicaties. De eerste week van september komt de jury bijeen om de winnende publicatie te selecteren. Tijdens de uitreiking van de prijs is de jury aanwezig om de jurykeuze toe te lichten.

Shortlist genomineerde publicaties
De vijf genomineerde publicaties voor de Louis Hartlooper Prijs voor de Beste Filmpublicatie 2018 zijn (in alfabetische volgorde):

  1. Maria Barnas & Dirk van Weelden (red.), Alex van Warmerdam – L’histoire kaputt, Nieuw Amsterdam en Eye Filmmuseum, 2018
  2. Nouchka van Brakel, Scènes uit mijn eigen draaiboek, Querido’s Uitgeverij, 2018
  3. vpro.nl/cinema
  4. Barend de Voogd, Tot de laatste akte! 19 filmverzamelaars en hun sterke verhalen, GDI, 2017
  5. Frans Westra, Floor Kulker, e.a., 100 jaar branchevereniging van bioscopen in Nederland – Van Nederlandse Bioscoopbond naar Nederlandse Vereniging van Bioscopen en Filmtheaters. NVBF, 2018

In de bijlage meer informatie over de publicaties van de vijf genomineerden.


Het Louis Hartlooper Genootschap
Het Louis Hartlooper Genootschap is gelieerd aan het Louis Hartlooper Complex (LHC) en de bijbehorende Stichting. Dit genootschap kent een wisselende samenstelling en bestaat uit een tiental filmmakers en filmprofessionals die regelmatig bijeenkomen. Dit genootschap heeft in 2005 de Louis Hartlooper Prijs geïnitieerd. Het genootschap stelt zonder ruggespraak en in volstrekte onafhankelijkheid de shortlist samen, waaruit representanten van de filmvakorganisaties uiteindelijk de winnaar kiezen.

Prijs
Naast een eervolle plek, middels een fotografische afbeelding in de eregalerij van het LHC, bestaat de prijs uit een bedrag van 1.000 euro, een penning met oorkonde en daarnaast een Zwarte Spiegel. Bovendien krijgt de winnaar de uitnodiging om het jaar daarop tijdens de uitreiking een korte voordracht te houden over het belang van goede filmjournalistiek (doelstelling van de prijs indachtig). Dit jaar zal Joyce Roodnat, winnaar van 2017, de lezing houden.

 

Eerdere winnaars
De prijs is eerder toegekend aan:

  • Joyce Roodnat (2005) voor de artikelenreeks Europese Filmklassieken in M, het maandelijkse magazine van NRC Handelsblad;
  • Dirk Lauwaert (2006) voor zijn boek Dromen van een expeditie;
  • Annemieke Hendriks (2007) voor haar boek De pioniers. Interviews met 14 wegbereiders van de Nederlandse cinema;
  • André Waardenburg (2008) voor zijn enthousiasmerende artikelen in NRC Handelsblad en Skrien;
  • Dana Linssen (2009) gewaardeerd om de brede en beschouwende journalistieke context als filmjournaliste van NRC Handelsblad en hoofdredacteur van De Filmkrant;
  • Oliver Kerkdijk (2010) voor zijn eigenzinnig romantisch taalgebruik en een indrukwekkende kennis van de filmhistorie, tezamen een ode aan de cinema vormend;
  • Eric Koch (2011), die door zijn grote liefde voor uiteenlopende filmgenres de afgelopen jaren veel heeft bijgedragen aan het filmbezoek en de filmbeleving in Nederland;
  • Gawie Keyser(2012), die film op een hoger plan weet te tillen door met liefde, passie én verhelderende inzichten te schrijven in o.a. de Groene Amsterdammer.
  • Bor Beekman (2013), voor zijn artikelen en interviews in De Volkskrant die hij schrijft met een gedegen kennis van zaken en met open vizier. Dat maakt zijn artikelen uitermate boeiend en getuigen van een grote liefde voor film.
  • Rob van Scheers & Paul Verhoeven (2013) voor ‘Volgens Verhoeven’. Een bundeling van de Volkskrant-reeks van 65 teksten waarin een aantal klassieke films besproken wordt.
  • Tjeu van den Berk en Marjeet Verbeek (2014) voor ‘Het filmgesprek: woorden aan droombeelden wijden (spiritualiteit van de film)’. De winnende publicatie is doordrenkt van liefde voor de filmkunst, niet eenduidig en een pleidooi voor de onbevangenheid.
  • Ruud den Drijver (2015) voor ‘Circus Bloteman – Biografie van Wim Verstappen, filmpionier uit de West’. Een omvangrijke biografie over het leven en werk van een markante en veelzijdige regisseur, producent, lobbyist, docent en essayist.
  • Patricia Pisters (2016) voor ‘Filming for the Future. The Work of Louis van Gasteren’. Een meeslepend relaas van de carrière van de veelzijdige kunstenaar, maar ook een pleidooi voor zijn authentieke, gedurfde en betrokken manier van films maken.
  • Joyce Roodnat (2017) voor ‘Hee… zie je dat!? – De films van Ed van der Elsken’. Een ontrafeling van zijn autobiografische films op zo’n manier dat je zin krijgt de films te gaan (her)zien.

Familiefilm DIKKERTJE DAP krijgt bioscooprelease in China

De familiefilm DIKKERTJE DAP van regisseur Barbara Bredero is verkocht aan China en zal daar eind 2018 te zien zijn in de bioscoop. Het is voor het eerst in vijf jaar dat een Nederlandse jeugdfilm in release gaat in China. 

DIKKERTJE DAP is sinds zijn internationale première afgelopen februari op de Berlinale inmiddels verkocht aan distributeurs in meer dan 10 landen, waaronder Taiwan, Frankrijk, Polen, Hongarije, Duitsland en Zuid-Oost Azie.  De verkoop aan China door sales agent Attraction is met veel enthousiasme ontvangen door producent Lemming Film en regisseur Barbara Bredero.

DIKKERTJE DAP is gebaseerd op het gelijknamige versje van Annie M.G. Schmidt en gaat over Dikkertje Dap (Liam de Vries) en zijn beste vriend Raf; een giraf die op dezelfde dag is geboren als hijzelf. Omdat zijn opa (Martijn Fischer) verzorger is in de dierentuin is Dikkertje vaak bij Raf te vinden. Ze zijn onafscheidelijk en delen alles, tot Dikkertje voor het eerst naar school gaat en erachter komt dat giraffen niet naar school mogen. Dikkertje mist Raf enorm, maar maakt ook spannende nieuwe dingen mee. Hij maakt zelfs een nieuwe vriend, Yous (Rayan Belrhazi Alaoui). Raf mist Dikkertje ook en wil graag mee naar school. Daarom bedenkt Dikkertje een plan om de giraf mee naar school te nemen en zijn twee vrienden bij elkaar te brengen.

DIKKERTJE DAP is geregisseerd door Barbara Bredero, onder meer bekend van de eerste drie Mees Kees verfilmingen, naar het scenario van Mirjam Oomkes en Laura Weeda. De cast bestaat onder meer uit Liam de Vries, Yannick van de Velde (stem Raf), Egbert-Jan Weeber, Medi Broekman, Martijn Fischer, Dolores Leeuwin, en Rayan Belrhazi Alaoui.

De familiefilm is een productie van Lemming Film, in coproductie met KRO-NCRV, Hamster Film (DE) en A Private View (BE). De film is mede tot stand gekomen met ondersteuning van het Nederlands Film Fonds, The Netherlands Production Incentive, CoBO fonds, Abraham Tuschinski fonds, MEDIA Creative Europe, Vlaams Audiovisueel fonds, de Belgische Tax Shelter, FFHSH (Hamburg) en de NDR.

DIKKERTJE DAP ging op 24 september 2017 in première op het Nederlands Film Festival. Distributeur Independent Films bracht de film op 4 oktober uit in de bioscoop en de film draaide in zijn eerste speelweek in een recordaantal van 147 bioscopen. Binnen een aantal weken behaalde film de Gouden Film-status en inmiddels heeft de film al meer dan 260.000 bezoekers getrokken in de Nederlandse bioscopen. In februari 2018 beleefde de film zijn internationale premiere op het Berlin International Film Festival 2018.