InVision 2019

Tijdens InScience – International Science Film Festival Nijmegen (6 – 10 nov.) vindt op 8 november Invision plaats. InVision brengt professionals in de creatieve industrie en de wetenschap samen om cross-overs tussen de twee te stimuleren, vanwege de kracht die schuilt in het combineren van wetenschap en de kunst van het vertellen van verhalen. Bij InVision krijg je de kans om professionals in verschillende creatieve en academische disciplines te ontmoeten, masterclasses te volgen, nieuwe projecten te ontdekken en vooral: samen te werken.

Programma

InVision vindt plaats op 8 november 2019 in Arthouse LUX (Mariënburg 38-39, Nijmegen). Het programma begint om 10:00 uur en eindigt rond 16:30 uur, met borrel na afloop. Centrale gast is de Academy Award genomineerde regisseur en producent Scott Hamilton Kennedy (The Garden; Food Evolution). Hij zal een masterclass geven over het ambacht van wetenschapsfilmmaken, praten over het bouwen van complexe verhalen, werken in verschillende disciplines en het vinden van strategieën voor impact.

Andere gastsprekers zijn Greg Boustead, uitvoerend producent bij Sandbox Films (The Most Unknown, Human Nature), Gouden Kalf-genomineerde regisseur Maartje Nevejan (Are you There?) En de Franse interactieve regisseur Paul Mezier (Overzicht).

Oproep voor projecten

Werk je aan een project dat wetenschap en verhalenkunst omvat? Of het nu een film, een meeslepend of interactief project, een onderzoeksproject is, bij InVision krijg je de mogelijkheid om nieuwe samenwerkingen te starten of feedback te krijgen op jouw werk en ideeën. Stuur jouw project in en win een kans om je idee te bespreken met experts in kunst en wetenschap, professionals op het gebied van (documentaire) filmmaken, wetenschap en de creatieve industrie. Je krijgt ook de kans om persoonlijk kennis te maken met specialisten die je kunnen helpen jouw project verder te verbeteren.

Meld je aan voor vrijdag 11 oktober door je pitch te e-mailen naar lorijn@insciencefestival.nl.

VR-installatie Ahorse

Tijdens de komende editie van het Nederlands Film Festival in Utrecht zal de cinematografische VR-installatie ‘Ahorse!’ van regisseur Wendy Gutman te zien zijn als onderdeel van de selectie van de INTERACTIVE Expo bij NFF. Ahorse neemt de toeschouwer mee op een poëtische en filosofische reis door de geschiedenis van onze verbeelding en gebruikt daarbij als vehikel onze verbeelding van het paard. Ahorse onderzoekt hoe het menselijk streven naar lichter en luchtiger heeft geleid tot het medium VR en wat erna komt. Een interview met Wendela Scheltema.

Het zien en beleven van de VR-installatie Ahorse is moeilijk in woorden te vangen. Je moet het ervaren. Hoe leg jij aan mensen uit wat Ahorse is?
Ahorse is een reis door de geschiedenis van de menselijke verbeelding aan de hand van onze verbeelding van het paard. Maar de film gaat eigenlijk over het feit dat wij in staat zijn om dat wat we in ons hoofd zien, werkelijkheid te laten worden; over de vrucht van onze verbeelding. Het feit dat wij daartoe in staat zijn is dat wat ons als mensen onderscheidt van de rest van de natuur. En daar zit een ontwikkeling, maar dus ook een geschiedenis en een toekomst in. Ik wilde vertellen hoe wij ons, als mens, tot de realiteit verhouden. Deze benadering is natuurlijk ontzettend subjectief maar ik heb toch geprobeerd te zoeken naar een vorm waarbij je op gevoelsniveau met de kijker communiceert. Uitgangspunt daarbij is dat er heel veel is dat ons verbindt. Dat merk ik ook aan de reacties op de film. En dan met name de reacties van heel gewone mensen, die zonder ‘intellectuele bagage’ het werk ervaren.

Terug in de tijd: Hoe en wanneer is het idee van de VR-installatie Ahorse ontstaan?

In 1992 zat ik op de filmacademie en maakt ik een film over film. Wat ís film eigenlijk, vroeg ik me toen af. Is het de reflectie van een bestaande werkelijkheid of is er iets aan film dat wij tot nu toe over het hoofd hebben gezien? Ik was op zoek naar een soort holistische waarheid achter het medium. VR was ook toen een enorme hype en sprak bij veel mensen tot de verbeelding. Voor die film interviewde ik mijn jaargenoten van de regieklas fictie. Ik had er een lezing van Henk Oosterling in opgenomen met de titel ‘Film, Snelheid en Lichamelijkheid’. Ook Oosterling zag VR als een manier om het doel van het menselijk streven, namelijk steeds ‘lichter te worden opdat wij dichter bij de goden zouden komen’, te verwezenlijken. Maar twee jaar later taalde niemand meer naar VR. De techniek was onvoldoende ontwikkeld en bovenal ging de belangstelling vlak daarna vooral uit naar het internet.

In 2012 kwam VR opnieuw in de belangstelling door de kickstart van Oculus Rift. Twee jaar later kwam de bril op de markt en werd VR huge. Nu sloeg het massaal aan. Iedereen, elke beroepsgroep, of het nou gamers, autoverkopers, kunstenaars, journalisten, filmmakers, dokters, onderwijzers waren; iedereen kon er opeens wat mee. Het was niet een hype, nee het was een nieuwe religie!

Ik vond dat enorm fascinerend en vroeg me af waarom dat was. Wat was er gebeurd tussen 1993 en 2015 dat maakte dat het medium nu wél aansloeg? Welke ontwikkelingen hebben ertoe bijgedragen dat mensen nu wél die bril op gingen zetten, zich totaal van de buitenwereld afzonderden en helemaal in die VR opgingen?

Het leek me interessant een reactie op mijn film uit 1993 te maken en zo te reflecteren op het medium zelf. Maar dan wel ook in VR. Aanvankelijk zou het alleen een werk worden waarbij je een bril moest opzetten maar gaandeweg kwam ik tot de overtuiging dat als ik dit verhaal over het beleven van realiteit wilde vertellen, er juist ook een fysiek component in moest zitten. Omdat wij een werkelijkheid toch pas als zodanig ervaren als we daarin met ons lichaam en dus de zwaartekracht verbonden zijn.

[embedded content]

Kun je iets vertellen over de voice-over? Was het idee van het gebruik ervan en de tekst er vanaf het begin?

Ik heb heel lang gezocht naar een vorm voor dit werk. Uiteindelijk kwam ik uit op wat het nu is: een opeenvolging van iconische ruimtes waarin ik mijn ideeën over die ontwikkelingen kon verbeelden. Ik merkte alleen dat het niet voor iedereen duidelijk was wat mijn redenering was; hoe de ‘verhaallijn’ liep.

Na een aantal viewings besloten we iemand te vragen om er een tekst bij te schrijven. Het klikte heel goed tussen mij en scenariste Lenina Ungari. Ik had haar de film gestuurd. De film had toen al de opbouw die het nu nog steeds heeft. We hebben veel gepraat over waar elke scène over ging. Zij had binnen een week twee versies van een voice-over; een ‘religieuze’ en een ‘existentiële’. Uiteindelijk, na veel schaven hebben we van de twee teksten één gemaakt. We wilden niet iets heel letterlijks, maar iets dat ook weer meer als poëzie dan als een commentaarstem zou werken.

Wat de stem zelf betreft; die werd me in de schoot geworpen. Ik zocht namelijk een tijdelijke ‘English native’ en wij verhuurden indertijd nog een appartement bij ons in het gebouw. Ik heb toen een van de toeristen, een meisje van 19 uit Bristol, m’n huis in gesleurd en gevraagd of ze de tekst even op mijn iPhone wilde inspreken. Karen heette ze. Ze vond het doodeng. En hoewel ze nogal mompelde vond ik haar stem prachtig.

Toen het tijd was om de voice-over voor het ‘echie’ op te nemen heb ik wel vijf professionele actrices gecast en met enkele van hen de tekst opgenomen, maar dat werkte gewoon niet. Die darling kon en mocht ik niet killen. Dus toen heb ik haar achterhaald en gebeld en gevraagd of ik haar in mocht vliegen en het nog een keer met haar mocht opnemen in een de studio van Peter Flamman. Ze is heel erg verlegen en vond het superspannend maar ik ben heel blij dat we dat gedaan hebben. Haar stem is heel bijzonder en het accent maakt het ook heel authentiek.

Ik kan me voorstellen dat Ahorse technisch een enorme uitdaging was. Wist je wat je te wachten stond?

Nee, natuurlijk niet. Maar ik ben nogal nieuwsgierig en pragmatisch dus als ik iets nodig heb zoek ik uit hoe ik het moet doen en dan begin ik gewoon. De film is ook heel erg via trial en error tot stand gekomen. Ik had een klein Samsung 360 cameraatje en daar experimenteerde ik mee. Mijn aanvankelijke idee was om een spiegelfilm te maken; exact dezelfde film als die uit 1993, maar dan in deze tijd. Het leek me heel vet om twee tijdperken in één blikveld te hebben, maar dat werkte voor geen meter.

Ik heb samen met mijn editor Fynn Roovers wel tien versies gemaakt voordat we een vorm hadden die naar mijn idee goed werkte. Dat deden we gewoon in Première en met simpele animaties. Uiteindelijk hadden we een draft waarmee ik naar WeMakeVR ben gegaan met de vraag of zij er voor mij echte VR van konden maken. De kerk die in het verhaal te zien is, is door een briljante student van de KABK in C4D gemaakt; alhoewel hij intussen al een jaar was afgestudeerd toen het klaar was. En het paard is old school opgenomen in een loods in België. We hebben het stereoscopisch en in 8K gefilmd; met twee Reds naast elkaar.

Je hebt in alle uithoeken van de wereld materiaal gefilmd en verzameld; onder andere in Egypte, Georgië en Congo. Hoe heb je die plekken uitgekozen? En hoe ging het filmen van het paard?

Ik was eigenlijk toevallig voor werk of vakantie op die plekken. Ik had dan altijd dat 360 graden cameraatje bij me. Je moet toch wat op vakantie. Dat blauwe figuurtje in de tweede autoscène is mijn dochter, ze was toen twaalf. De scène is opgenomen in de Egyptische woestijn, met een gehuurde cabriolet. Ik had bedacht dat wij in die auto heel snel langs haar zouden rijden en dat zij dan achter de auto aan moest rennen. Ik had er alleen niet bij stilgestaan dat zij dan in haar eentje in dat blauwe pak in die woestijn zou achterblijven. Gelukkig is er niets gebeurd.

De kronkelweg die in het verhaal te zien is, is een besneeuwde bergweg in het Noorden van Georgië. Ik heb het beeld negatief gemaakt waardoor het er heel onheilspellend uitziet, maar eigenlijk is het een heel zonnig sneeuwlandschap. Het shot uit Congo is uiteindelijk gesneuveld.

Het filmen van het paard was een hele saga op zich. Via Maarten Treurniet, bij wie ik langsging omdat hij een heel tof VR-filmpje had gemaakt, kreeg ik de tip om met Dietrich Verzele te werken. Hij vond het een mooie uitdaging. Hij is ‘horsewrangler’ en doet alle grote films in Europa waar paarden in voorkomen. Ik wilde dat het paard van heel ver uit het niets op je af zou komen. Maar dat is een heel moeilijk shot om te maken in VR want je wil uiteindelijk niets van de omgeving zien.

Iemand raadde me aan met Reinier van Brummelen te werken, omdat hij zowel camera als compositing doet en technisch heel erg goed is. Nu is hij een van de beste cameramannen van Nederland, dus ik vond het nogal eng hem te benaderen, maar hij zag de draft en was meteen heel enthousiast. We hebben toen echt weken zitten puzzelen hoe we het zouden doen, want er waren natuurlijk behoorlijk budgettaire beperkingen maar ik wilde het per se in 3D en haarscherp, zodat je de vacht van het paard zou kunnen zien trillen.

Nu wilde het toeval dat Diettrich om de paar jaar in een loods een soort theaterspektakel met paarden doet. En toevallig was het net in de periode dat ik Ahorse aan het maken was. Hij bood aan dat we die opname dan net voor zijn show konden doen, dus daar hadden we enorm geluk mee.

Uiteindelijk hebben we het shot op twee REDs, side-by-side gedraaid. Op de set stonden tien man. Maar toen was het toch mis gegaan met die omgeving en heb ik het shot met een bedrijf in India, dat compositing doet nog helemaal moeten rotoscopen. Dat was drie maanden werk.

Uit het materiaal dat cameraman/regie-assistent Stijn van Santen voor ‘the making of’ heeft gedraaid hebben we uiteindelijk de trailer gemonteerd. Aanvankelijk omdat het me zinloos leek beeld uit de film te gebruiken, omdat je er zonder context toch niets van zou snappen. Maar ook dat was weer een blessing in disguise, omdat die beelden eigenlijk het hele verhaal van de film vertellen, maar dan op een andere manier.

Heb je geworsteld met ‘show don’t tell’ enerzijds en zo realistisch mogelijk verbeelden anderzijds?

Ja en nee. Enerzijds heb ik kladblokken vol geschreven over wat ik nou eigenlijk wilde vertellen, anderzijds wel tien versies in film gemaakt van hoe het beeld zou moeten worden. Toen de vorm er eenmaal was, was realistisch verbeelden niet meer echt een issue, omdat ik eerder werkte vanuit de vraag ‘hoe verbeeld ik een gedachte, een idee in één scene?’. Bijvoorbeeld het idee van individualiteit in combinatie met de gedachte dat de moderne commerciële maatschappij daar een funeste rol in speelt.

Dan krijg je dus een woestijn met een sterrenhemel waarbij dat zwerk opeens om je heen gaat draaien en er vervolgens super irritante roze candy-crush pony’s uit denderen, terwijl de lucht ondertussen oranje kleurt van de industriële luchtvervuiling. En dat vond ik dan heel erg grappig. Maar dat is dus eigenlijk een heel intuïtief beeld. Ik benoem het inhoudelijke niet.

Op een gegeven moment realiseerde ik me dat VR voor mij veel meer een medium is dat werkt zoals literatuur dat doet. Het is een gevoelsmedium. Je vormt je een beeld in je hoofd en dat is een soort eindeloze wereld. Maar dat is ook een ‘gedachtebeeld’ dat veel meer via je gevoel werkt. Ik kan misschien niet echt uitleggen wat ik bedoel, misschien gaat het over intuïtief verbeelden?

Je vertelde dat Ahorse bedoeld is voor een breed publiek. Heb je concessies gedaan?

Nee. Het is denk ik een groot misverstand dat een breed publiek dingen niet zou snappen of niet geïnteresseerd zou zijn in een onderwerp als dit. Dat merk ik heel erg aan de reacties van mensen die je tot dat ‘brede publiek’ zou kunnen rekenen. Men vindt het heel erg leuk om aan het denken te worden gezet. Ik vind wel dat het de taak van de kunstenaar is om zo duidelijk mogelijk te communiceren. Kunst moet je raken, maar het hoeft helemaal niet ingewikkeld te zijn. Ik haak zelf ook steeds sneller af als ik eerst een half boek moet lezen voor ik een kunstwerk begrijp. Voor wie maak je het dan?

Ik heb wél geprobeerd om een niet heel makkelijk abstract idee naar een vorm te brengen die voor veel mensen intuïtief te begrijpen zou zijn. En ook heel erg geprobeerd om iets te maken waar je met een blij gevoel uit zou stappen. En wat een kind ook zou kunnen zien en ook leuk zou vinden. Maar dat neemt niet weg dat er voor de intellectuelen ook veel te beleven is. Ahorse is wat dat betreft best gelaagd, je kan hem ook een paar keer zien en dan zie je steeds weer andere dingen.

In 1992 was je al in contact gekomen met virtual reality. Ben je er altijd mee bezig gebleven of heb je het medium herontdekt?

Ik ben er niet echt bewust mee bezig geweest, het was toen ook helemaal niet voorhanden. De techniek was volstrekt primitief, je kon er niks mee. Ik las wel altijd de VR-nieuwtjes, als die er waren. Dus ja, ik heb het herontdekt.

Nou moet ik zeggen dat ik het gegeven, de idee van VR, sowieso altijd interessanter heb gevonden dan veel wat er in wordt gemaakt. Uiteindelijk als je er lang mee bezig bent kom je er toch ook achter dat het maar niks is, zo in je eentje in die bril koekeloeren. Wat dat betreft denk ik dat het medium ook enorm overschat wordt en dat je echt moet nadenken wat je wel of niet in VR maakt. Ik heb eigenlijk nog nooit een interessant drama-filmpje in VR gezien.

In 2012 haalde Oculus Rift via Kickstarter 2,4 miljoen dollar binnen en kwam pas in maart 2016 met de eerste consumenten-versie van de VR-bril uit. Heb je enig idee waarom het zolang heeft geduurd voor VR populair werd?

Als ik het me goed herinner waren in 2015 de eerste ‘VR-days’ in VondelCS en daar begon voor Nederland de hype zo ongeveer. Toen waren de VR camera’s nog in elkaar geknutselde GoPro’s op een rig en werd het beeld aan elkaar gestitcht. Maar omdat er zo veel mensen uit zo veel verschillende hoeken op sprongen was het heel erg in de belangstelling. Het idee sloeg bij zo veel mensen aan, heel intrigerend. En vergeet niet alle VR brillen die met een telefoon werkten. En dan had je nog zo’n cardboard viewer met 360-video. Dat was relatief wijd verspreid. Ik heb zelf heel lang gewerkt met de Samsung Gear – dat witte bolletje – en dan zat daar stitch-software bij en klikte je je Samsungtelefoon in zo’n bril met een koptelefoon.

De techniek van Oculus is anders, dat gaat uit van een game-engine. Er was ook een soort richtingenstrijd indertijd wat nou ‘echte’ VR was: 360 video of de game technologie. Uiteindelijk wordt video meer voor documentaire of drama filmpjes gebruikt en game technologie meer voor de kunst, animatie en grafische werken.

In 1992 interviewde je klasgenoten van de Filmacademie over VR en dat iedereen bezig is met het creëren van zijn eigen realiteit. Je concludeert dat de tijd steeds sneller lijkt te gaan en dat we in een nieuw tijdperk terecht zijn gekomen. Je besluit een nieuwe generatie studenten te interviewen. In de interviews komt het thema individualisme sterk naar voren. Wat is met name het verschil tussen de generaties van toen en nu, denk je?

Ik denk dat de generatie van nu enorm op zichzelf gericht is. Dat bedoel ik niet zozeer negatief, maar wel dat dat veel meer hún referentiekader is: het ik, het individu. Daarnaast is deze generatie natuurlijk opgegroeid in een tijd waarin de beeldcultuur is geëxplodeerd; overal en altijd is beeld, waarvan veel reclame. Veel prikkels, veel keuzes, veel vrijheid. Maar dus ook veel keuzestress. En als alles mag en kan verliezen dingen hun waarde. En maar proberen te genieten! Werkt dat? Dat is denk ik wel een van de effecten van die beeldcultuur.

Ik denk dat die digitale vluchtigheid ze ook steeds het gevoel geeft iets te missen of kwijt te raken, je hebt letterlijk geen grip meer op je bestaan en dat maakt angstig en doet verlangen naar kaders, denk ik. Ik denk dat mijn generatie letterlijk meer vaste grond onder de voeten had. Er waren geen sociale netwerken en als je iemand wilde spreken dan ging je naar iemand toe of je belde iemand op met een telefoon. We waren meer verbonden met de aarde. Voor deze generatie speelt een belangrijk deel van hun leven zich in de digitale wereld af.

Hoe ervaar je het individualisme van deze tijd? Heeft het effect op je? 

Als ik eerlijk ben stoort het me een beetje. Of eigenlijk niet het individualisme an sich, dat moet iedereen vooral zelf weten. Maar het horkerige gedrag dat er soms uit voortkomt daar kan ik me mateloos aan ergeren. Bijvoorbeeld wanneer een kind haar fiets midden op de stoep zet, alsof er geen andere mensen zijn die daar langs moeten, van die dingen. Dus ik loop de hele dag fietsen weg te slepen haha.

VR heeft geen frame en geen grenzen. Voor de ene student was dat angstaanjagend voor een ander juist bevrijdend. Wat doet die grenzeloosheid met jou?

Ik vind die grenzeloosheid heel spannend maar dat komt dus omdat ik zo nieuwsgierig ben. Ik wil altijd weten wat er aan de andere kant van het grid is. Ik weet nog heel goed dat er een paar jaar geleden een VR-installatie bij IDFA was, dan kon je in de ruimte naar twee mannen kijken die daar stonden en dan vond ik het interessant om te kijken wat er gebeurde als ik m’n hoofd door de huid van die mannen stak. Door de matrix, zeg maar.

Je speelt binnen Ahorse met zwaartekracht? Welke filosofie zit daarachter?

De film speelt zich voor een heel groot deel alleen in je hoofd af. Alleen denk ik dat je ervaring van de werkelijkheid, je legitimering daarvan, onlosmakelijk met je fysiek verbonden is. Dus om dit verhaal over wat wij als realiteit ervaren goed te vertellen, moest er een fysieke component in zitten, waarbij je het verhaal, dat zich in je hoofd is begonnen te vertellen, in je lichaam afrondt en ervaart. Los van dat ik het ook heel erg grappig vond.

Hoe heb je Ahorse gefinancierd? Had je een producent en een fonds?

Ik heb de film zelf gefinancierd, door geld van mijn dayjob op te sparen. Ik heb met een aantal heel goede producenten gewerkt om aanvragen in te kunnen dienen bij verschillende publieke fondsen, maar die aanvragen werden afgewezen en toen voelde ik me bezwaard om die producenten nog meer tijd aan mij te laten besteden.

Uiteindelijk heeft het daardoor allemaal wat langer geduurd, maar ik weet wel dat ik na de zoveelste afwijzing dacht: volgens mij kan ik mijn tijd beter besteden aan het ontwikkelen van de film dan aan het schrijven van aanvragen en zelf mijn eigen feedback organiseren. Het was toch onontgonnen terrein. En die VR wereld was een beetje cowboyland en daar hou ik wel van. Dat gaf ook veel vrijheid en ruimte om echt te experimenteren en de grenzen van het medium te verkennen. Ik weet nog dat ik op een gegeven moment met zo iemand in gesprek zat en die zei ‘VR hoort zo en zo te zijn’. En toen dacht ik hoezo? Hoe kun je dat weten, het is een nieuw medium!

Bij de laatste aanvraag die ik indiende trokken ze in het afwijzing-advies de capaciteit van mijn producent in twijfel, en dat was iemand die al dertig jaar in deze sector werk maakt! Dat gebrek aan vertrouwen vond ik wel shocking.

Hoe bereik je met een VR-installatie je publiek?   

Dat is moeilijk. Je moet VR eigenlijk in een museale omgeving laten zien. Maar dan moet het ook weer thematisch bij dat museum passen. En praktisch gezien moet er ook altijd iemand bij zijn. Gelukkig bevind ik me in de luxe positie dat ik boven een museum woon, met een tuin. Op dit moment kunnen mensen de film in mijn tuinhuisje bekijken. De kleinste bioscoop van Nederland! Ik heb een ticketshop gemaakt en dan kun je daar een slot boeken. Maar ik ben ook bezig met het ontwikkelen van een ‘stand-alone’ installatie, zodat je het ergens neer zou kunnen zetten en mensen alleen op een knop hoeven te drukken om de installatie af te spelen. Maar goed, dat is een toekomstdroom, wie weet.

Je heet Wendela Scheltema, maar je werkt (ook) onder pseudoniem Wendy Gutman. Waarom is dat?
Dat heeft een heel praktische reden. Ik kwam er op een gegeven moment achter dat ik in verband met m’n dayjob heel vaak gegoogled werd. En ik hou die dingen graag gescheiden. Mijn moeders meisjesnaam was Gutman en dat bekt wel lekker. Ook in het buitenland; want wie kan Scheltema nou goed uitspreken?

Wat voor cruciaals vertelde Cleo Campert over je film wat je niet in het dankwoord wilde opnemen? 
Bij de eerste versies van de film was het allemaal heel cerebraal. Een heel zware intellectuele exercitie, vreselijk moeilijk en misschien ook wel heel pretentieus. Ze zei: ‘er moet meer liefde in’. En toen bedacht ik dat paard en dat ik het verhaal via de verbeelding van het paard moest vertellen. Op die manier heb je tijdens het kraken van je hersens in ieder geval iets leuks om naar te kijken.

Ben je al bezig met een nieuw project? Wordt het opnieuw een VR-installatie?
Ik ben nu een beetje aan het nadenken over een nieuw werk. Maar dat wordt iets waar je met anderen in zit. Samen een nieuwe werkelijkheid beleven is nog leuker.

https://www.filmfestival.nl/films/ahorse

Kaarten voor de VR-installatie zijn te koop via:

https://ahorse-vr.avayo.nl/transactions/new/74397

Next Level Writersroom

Op 10 oktober organiseert Scriptbank in samenwerking met AVROTROS, NewBe, VPRO Dorst en Beeld en Geluid een next-level writersroom op de Media Week in Beeld en Geluid. Beginnende makers, afgestudeerd van scenario-, film- en kunstopleidingen kunnen zich hiervoor inschrijven.

In elke writersroom staat een concrete vraag of thema van één van deze partners centraal. In een brainstormsessie met  tien makers per writersroom worden ideeën gegenereerd en besproken. Vervolgens worden drie ideeën in kleine groepjes uitgewerkt en gepitcht aan de omroep of producent. Makers krijgen feedback van de omroep/producent en van elkaar. Er vinden 2 x 2 writersrooms parallel plaats.

Deelnemers maken kennis met brainstormtechnieken, en ontdekken hoe je je eigen en elkaars creativiteit kunt gebruiken om ideeën sterker te maken. Ook leer je met de ogen van een omroep of producent naar je eigen idee te kijken. Door de samenwerking krijg je een idee met wie je een creatieve klik hebt, die je vervolgens met een drankje verder kunt onderzoeken tijdens de netwerkborrel.

Wanneer? Donderdag 10 oktober tussen 13.00 u en 17.00 u.
Waar? Beeld en Geluid, Mediapark, Hilversum
Kosten: €15 Meld je uiterlijk 1 oktober aan via het inschrijfformulier dat je aantreft via onderstaande link.

Meer info: https://www.scriptbank.nl/agenda/107/next-level-writersroom-dutch-media-week/

Nominaties Gouden Kalveren bekend

Het Nederlands Film Festival (NFF) heeft dinsdagavond in Utrecht de Gouden Kalveren-nominaties bekendgemaakt. Onder leiding van presentator Eric Corton werden de namen onthuld in de Winkel van Sinkel. Vanaf 27 september tot en met 5 oktober 2019 is dit het Festivalhart van het Nederlands Film Festival.

Op vrijdagavond 4 oktober vindt de uitreiking plaats van de grootste Nederlandse filmprijzen tijdens het Grolsch Gouden Kalveren Gala in Stadsschouwburg Utrecht. Ook is het vanaf 19.30 uur rechtstreeks te volgen via www.filmfestival.nl. Om 21.25 uur is er een speciale editie van Ivo Niehe’s TV Show in het teken van het Nederlands Film Festival en de Gouden Kalveren op NPO1.

De nominaties (op alfabetische filmtitelvolgorde) zijn:

Beste Korte Documentaire
Turn! – Esther Pardijs
Teledoc Campus – Vader – Isabel Lamberti
De waarheid over mijn vader – Shamira Raphaëla

Beste Korte Film
Kort! – En Route – Marit Weerheijm
Ultrakort – Human Nature – Sverre Frederiksen
The Walking Fish – Thessa Meijer

Beste Televisiedrama
Judas – Joram Lürsen
Mocro Maffia – Bobby Boermans, Giancarlo Sánchez
Zeven kleine criminelen – Rob Lücker

Beste Acteur Televisiedrama
Gijs Naber – Judas
Oussama Ahammoud – Mocro Maffia
Jeroen Spitzenberger – Stanley H

Beste Actrice Televisiedrama
Marit van Bohemen – Judas
Rifka Lodeizen – Judas
Leny Breederveld – De Luizenmoeder 2

Beste Sound Design
Peter Warnier – Bloody Marie
Huibert Boon, Alex Booy – My Foolish Heart
Nardi van Dijk – Niemand in de stad

Beste Muziek
Joris Oonk – Baantjer het begin
Rutger Reinders – Dirty God
Pieter Perquin (Perquisite) – Niemand in de stad

Beste Camera
Lennert Hillege – Bloody Marie
Jasper Wolf – Niemand in de stad
Emo Weemhoff – Nocturne

Beste Montage
Sander Vos – Dirty God
Axel Skovdal Roelofs – Niemand in de stad
Menno Boerema (Postuum) – Het wonder van Le Petit Prince

Beste Lange Documentaire
Devil’s Pie – D’Angelo – Carine Bijlsma
Ik ben er even niet – Maartje Nevejan
Kabul, City in the Wind – Aboozar Amini
Living the Light – Robby Müller – Claire Pijman
Het wonder van Le Petit Prince – Marjoleine Boonstra

Beste Production Design
Kurt Loyens – Baantjer het begin
Floris Vos – Bloody Marie
Roland Mylanus – My Foolish Heart

Beste Mannelijke Bijrol
Robert de Hoog – Baantjer het begin
Fedja van Huêt – Baantjer het begin
Thomas Höppener – De Libi

Beste Vrouwelijke Bijrol
Jelka van Houten – Baantjer het begin
Lisa Smit – Baantjer het begin
Julia Akkermans – Niemand in de stad

Beste Acteur
Marcel Musters – God Only Knows
Minne Koole – Niemand in de stad
Vincent van der Valk – Nocturne

Beste Actrice
Elsie de Brauw – God Only Knows
Monic Hendrickx – God Only Knows
Melody Klaver – Rafaël

Beste Scenario
Jeroen Scholten van Aschat, Shady El-Hamus – De Libi
Laura van Dijk – Mijn bijzonder rare week met Tess
Philip D. Huff, Marnie Blok – Niemand in de stad

Beste Regie
Sacha Polak – Dirty God
Michiel van Erp – Niemand in de stad
Ena Sendijarević – Take Me Somewhere Nice

Beste Film
Dirty God – Marleen Slot voor Viking Film
God Only Knows – Frans van Gestel, Laurette Schillings, Arnold Heslenfeld voor Topkapi Films
Mijn bijzonder rare week met Tess – Joram Willink, Piet-Harm Sterk voor BIND
Niemand in de stad – Michiel van Erp, Monique Busman voor De Familie Film & TV
Take Me Somewhere Nice – Iris Otten, Sander van Meurs, Pieter Kuijpers voor Pupkin

De kaartverkoop van het Nederlands Film Festival 2019 is gestart en het volledige programma is te vinden op www.filmfestival.nl. Alle genomineerde films worden vertoond, o.a. onder de noemer Gouden Kanshebbers. De laatste dag van het festival, zaterdag 5 oktober is een aantal Gouden Kalf-winnaars nog eenmaal op het grote doek te zien.

Toekenning nominaties

De nominaties en winnaars van de Gouden Kalveren in de categorieën Korte Documentaire, Korte Film, Televisiedrama en Interactive worden bepaald door onafhankelijke jury’s die per categorie uit een drietal professionals bestaat. De jury voor Korte Documentaire bestaat uit documentairemakers John Appel, Yan Ting Yuen en producent Janneke Doolaard. Voor het Gouden Kalf voor Korte Film en Televisiedrama jureren regisseur/animator Nienke Deutz, producent Erik Glijnis en regisseur/scenarioschrijver Nicole van Kilsdonk.

De jury voor het Gouden Kalf voor Beste Interactive wordt gevormd door film- en mediamaker Mirka Duijn, digitaal kunstenaar Floris Kaayk en prof. dr. Joost Raessens. De nominaties in deze categorie worden op maandag 30 september bekendgemaakt tijdens de NFF Interactive Gouden Kalf Avond. De drie films met het hoogste aantal bioscoopbezoekers tussen 1 september 2018 en 1 september 2019 komen automatisch in aanmerking voor het Gouden Kalf van het Publiek, dit zijn: Bon Bini Holland 2, Doris en Verliefd op Cuba.

De nominaties voor Speelfilm en Lange Documentaire worden bepaald volgens het Academy-model. Een grote groep vakgenoten kiest zelf de winnaars zoals ook bij internationale competities en filmprijzen als de Oscars, de Bafta’s en de Césars. De groep stemgerechtigden van 669 professionals bestaat uit Gouden Kalf-winnaars sinds 1981 in alle categorieën, Nederlandse winnaars van hoofdprijzen in het internationale filmcircuit en uit leden van de Dutch Academy For Film (DAFF).

Cursus 360 graden video maken, nu met korting

Hoe maak je een 360 graden video, wat komt er allemaal kijken bij het maakproces en hoe zet je deze 360 graden video vervolgens succesvol in?

Tijdens deze cursus ga je in vier workshops zelf werken aan een VR productie. Van script tot postproductie ontwikkel je in kleine teams je eigen 360 graden video. Ook leer je over de nieuwste technologieën en technieken op het gebied van Virtual Reality (VR), Augmented Reality (AR) en Mixed Reality (MR). Je gaat experimenteren met holografische displays, VR en AR brillen en 360 graden camera’s.

Daarnaast komen technieken als projection mapping, game engines en photogrammetry aan bod. Ook voorbeelden uit de praktijk worden besproken.

VR cameraman Dajo Brinkman deelt zijn ervaringen met het maken van zijn 360 graden video documentaire “VN: Under The Blue Helmet” .

Praktische informatie:

Data: dinsdag 22 okt, 29 okt, 5 nov, 12 nov
Tijd: 18.30 – 21.30 uur
Locatie: MP Learningspace, Joop van den Endeplein 1, 1217 WJ Hilversum
Niveau: geen tot weinig ervaring met VR/AR/MR

Kosten: 657,- excl. BTW, 795,- euro incl. BTW
Korting: Als ZZP’er krijg je 30% korting. Om hiervoor in aanmerking te komen, moet je je KvK nummer mailen naar talent@mediaperspectives.nl, waarna je de kortingscode ontvangt om je in te schrijven.
Ben je geen ZZP’er maar wel DDG-lid dan krijg je 10% korting op de cursus en moet je even voor de kortingscode naar het DDG-bureau mailen: info@directorsguild.nl. Gebruik maken van beide kortingen tegelijkertijd is helaas niet mogelijk.

Kijk voor meer informatie over deze training op de website van Media Perspectives. Voor vragen over deze cursus kun je contact opnemen met talent@mediaperspectives.nl.

Euro Connection 2020

Euro Connection
is de internationale coproductiemarkt tijdens het Clermont-Ferrand
International Short Film Festival in Frankrijk en heeft als doel de coproductie
van korte films binnen Europa te bevorderen. Euro Connection zorgt voor de
samenkomst van ongeveer 160 kortfilm professionals van over heel Europa.

Nederlandse en
Vlaamse producenten van korte films, animaties en creatieve documentaires (tot
40 minuten) die op zoek zijn naar een Europese cofinancieringspartner komen in
aanmerking om hun project voor Euro Connection in te dienen via Go Short. Go
Short – International Short Film Festival Nijmegen en Internationaal
Kortfilmfestival Leuven zijn gezamenlijk gatekeeper voor Euro Connection. Zij
doen de voorselectie en dragen uit alle ingezonden projecten een kandidaat voor
aan de internationale jury. Deze jury maakt de definitieve selectie van 14
projecten.

De
geselecteerde producenten worden uitgenodigd om in Clermont-Ferrand hun project
te pitchen en deel te nemen aan verschillende netwerkactiviteiten. Euro
Connection 2020 vindt plaats van maandag 3 februari tot woensdag 5 februari
2020. Producenten die wel voorgedragen zijn, maar niet tot de geselecteerde
projecten behoren kunnen niet deelnemen aan de pitch, maar hebben wel de kans
om als Producer in Focus uitgenodigd te worden en deel te nemen aan de vele
netwerkmogelijkheden die Euro Connection te bieden heeft.

De belangrijkst
voorwaarden voor deelname zijn de toewijzing van de basisfinanciering vanuit
Nederland of België, geschiktheid voor en bereidheid tot internationale
coproductie en een opnamestart die niet eerder dan juni 2020 gepland is.

Producenten van
in aanmerking komende projecten kunnen vanaf zaterdag 1 september
hun projecten indienen. Inzendingen dienen voorzien te zijn van een volledig
ingevuld aanmeldingsformulier, inclusief de gevraagde bijlagen. Meer informatie
over Euro Connection en het aanmeldformulier zijn te vinden op
de website van Go Short
. Inzenden kan tot zondag 20
oktober

Masterclass Regie: Michael Engler

In samenwerking met diverse partners biedt het NFF Professionals Programma een rijk aanbod aan masterclasses. Bij de Masterclass Regie heeft DDG zich aangesloten en derhalve mogen DDG-leden gratis naar de masterclass met Michael Engler.

Hoe vertaal je een internationale televisiehit naar een bioscoopfilm? De voor een Emmy genomineerde Michael Engler regisseerde afleveringen van bekende programma’s als 30 Rock, Sex and The City en Downton Abbey.

Vanaf 12 september is zijn film Downton Abbey in de bioscoop te zien, waarin de volledige originele cast, waaronder Hugh Bonneville, Laura Carmichael, Allen leech, Michelle Dockery en Maggie Smith van deze bekroonde serie zijn opwachting maakt.

In deze masterclass geeft Engler antwoord op de vraag hoeveel vrijheid je hebt als regisseur van een programma met een vast format en gaat hij in op het verwerken van je eigen visie naar beeld.

Deze masterclass is georganiseerd door het Nederlands Film Festival in met samenwerking met NBCUniversal en de Dutch Directors Guild.

Datum: zaterdag 28 september
Tijd: 10:00 – 12:00
Ticket: gratis voor DDG-leden, meld je komst op events@directorsguild.nl en je krijgt je ticket toegestuurd.

Niet DDG-leden kunnen hier hun ticket kopen–> €19,50

12 Europese documentaires geselecteerd voor de European Film Awards

De European Film
Academy en EFA Productions kondigen met trots de 12 documentaires aan die dit
jaar in aanmerking komen voor een European Film Award-nominatie in de categorie
Beste Europese Documentaire. 12 Europese landen zijn in deze selectie
vertegenwoordigd.

De EFA
documentaire-commissie bestaande uit de EFA Board Members Ada Solomon
(Roemenie) en Ira von Gienanth (Duitsland) én de
documentaire-deskundigen Orwa Nyrabia (Nederland/Syrie), Elena Subirà
i
Roca (Spanje), Alex Szalat (Frankrijk) en Andy Whittaker
(UK) stelden de lijst samen. 

EFA Members zullen
uit deze lijst vijf documentaires nomineren. Vervolgens zullen de EFA Members
uit de genomineerden de “Europese Documentaire 2019” aanwijzen. De bekendmaking
vindt plaats tijdens de awards-uitreiking zaterdagavond 7 december 2019 in
Berlijn. 

EFA DOCUMENTAIRE
SELECTIE 2019

ADVOCATELEA TSEMEL ORECHET DIN
Israel, Canada, Zwitserland

REGIE: Rachel Leah Jones & Philippe Bellaiche
PRODUCTIE: Philippe Bellaiche, Rachel Leah Jones, Joelle Bertossa & Paul Cadieux

AQUARELA
Duitsland, Verenigd Koninkrijk, Denemarken

REGIE: Victor Kossakovsky
PRODUCTIE: Heino Deckert, Aimara Reques & Sigrid Dyekjær

DELPHINE AND CAROLE DELPHINE ET CAROLE, INSOUMUSES
Frankrijk, Zwitserland

REGIE: Callisto Mc Nulty
PRODUCTIE: Sophie De Hijes, Nicolas Lesoult & Britta Rindelaub

FOR SAMA
Verenigd Koninkrijk, Verenigde Staten

REGIE: Waad al-Kateab & Edward Watts
PRODUCTIE: Waad al-Kateab

HEIMAT IS A SPACE IN TIMEHEIMAT IST EIN RAUM AUS ZEIT
Duitsland,
Oostenrijk 

REGIE: Thomas Heise
PRODUCTIE: Heino Deckert

HONEYLANDМЕДЕНА ЗЕМЈА
Noord Macedonie

REGIE: Ljubomir Stefanov & Tamara Kotevska
PRODUCTIE: Atanas Georgiev

M
Frankrijk

REGIE: Yolande Zauberman
PRODUCTIE: Charles Gillibert

PUSH
Zweden, Canada

REGIE: Fredrik Gertten
PRODUCTIE: Margarete Jangård

PUTIN’S WITNESSES СВИДЕТЕЛИ ПУТИНА 
Letland, Zwitserland,
Tjechische Republiek 

REGIE: Vitaly Mansky
PRODUCTIE: Natalia Manskaia, Gabriela Bussmann, Filip Remunda & Vit Klusak

SCHEME BIRDS 
Zweden, Verenigd Koninkrijk 

REGIE: Ellen Fiske & Ellinor Hallin
PRODUCTIE: Mario Adamson & Ruth Reid

SELFIE
Frankrijk, Italie

REGIE: Agostino Ferrente
PRODUCTIE: Marc Berdugo & Barbara Conforti

THE DISAPPEARANCE OF MY MOTHER 
Italie, Verenigde Staten 

REGIE: Beniamino Barrese
PRODUCTIE: Filippo Macelloni & Hayley Pappas

…………..

DE 32ste EUROPEAN
FILM AWARDS: Berlijn, 7 december 2019

Live on www.europeanfilmawards.eu

Foto header: still uit Aquarela, regie Victor Kossakovsky

Nominaties Louis Hartlooper Prijs voor Beste Filmpublicatie 2019 bekend

De jaarlijkse Louis Hartlooper Prijs voor de Beste Filmpublicatie wordt op zaterdag 28 september tijdens het Nederlands Film Festival uitgereikt.

De
prijs wordt voor de vijftiende keer uitgereikt aan een persoon die het
afgelopen jaar met een of meerdere publicaties een stimulerende bijdrage heeft
geleverd aan het denken over cinema en aan de verdieping van de Nederlandse
filmcultuur. De Louis Hartlooper Prijs voor de Beste Filmpublicatie wordt
jaarlijks uitgereikt onder auspiciën van de Louis Hartlooper Stichting. Met de
prijs hopen de initiatiefnemers het schrijven over film in Nederland onder de
aandacht te brengen en waardering uit te spreken voor idealisme, moed, inzet en
bevlogenheid. Een nationale filmcultuur is ondenkbaar zonder goede
filmpublicaties. Zonder referenties, reflecties, onderzoek, inventarisaties en
andere geschreven inzichten is er zelfs geen begin van filmcultuur.

Procedure
Elke deelnemende filmvakvereniging (te weten DDG, FPN, NSC, DPN en Netwerk Scenarioschrijvers) heeft uit eigen gelederen een representant gekozen die zitting neemt in de jury, die bestaat uit vijf leden. Zoals gewoonlijk is het Genootschap in juni gekomen tot een shortlist van genomineerde publicaties. De tweede week van september komt de jury bijeen om de winnende publicatie te selecteren. Tijdens de uitreiking van de prijs is de jury aanwezig om de jurykeuze toe te lichten.

Shortlist genomineerde publicaties
De vijf genomineerde publicaties voor de Louis Hartlooper Prijs voor de Beste Filmpublicatie 2019 zijn (in alfabetische volgorde):

  1. Diva – Erik Brouwer, Uitgeverij Bern, 2018
  2. Een jaar in het donker – Gerhard Hormann, Just Publishers, 2019
  3. Film Fun – Thys Ockersen, Thys Ockersen
    Films/Film Fun, 2019
  4. Haarlem
    Filmstad
    – Samenstelling
    Harry Hosman, Lecturis, 2019
  5. Prikkelend in hoge mate – Een
    geschiedenis van de bioscopen in Zutphen
    – Hans Heesen, Uitgeverij Siemes, 2018

Het Louis Hartlooper Genootschap
Het Louis Hartlooper Genootschap is gelieerd aan het Louis Hartlooper Complex (LHC) en de bijbehorende Stichting. Dit genootschap kent een wisselende samenstelling en bestaat uit tenminste zeven filmmakers en filmprofessionals die regelmatig bijeenkomen. Dit genootschap heeft in 2005 de Louis Hartlooper Prijs geïnitieerd. Het genootschap stelt zonder ruggespraak en in volstrekte onafhankelijkheid de shortlist samen, waaruit representanten van de filmvakorganisaties uiteindelijk de winnaar kiezen.

Prijs
Naast een eervolle plek, middels een fotografische afbeelding in de eregalerij van het LHC, bestaat de prijs uit een bedrag van 1.000 euro, een penning met oorkonde en daarnaast een Zwarte Spiegel. Bovendien krijgt de winnaar de uitnodiging om het jaar daarop tijdens de uitreiking een korte voordracht te houden over het belang van goede filmjournalistiek (doelstelling van de prijs indachtig). Dit jaar zal Nouchka van Brakel, winnaar van 2018, de lezing houden.

Genomineerden
Louis Hartlooper Prijs voor de Beste Filmpublicatie
2019
(in alfabetische
volgorde)

Diva – Erik Brouwer,  Uitgeverij Bern, 2018
Het onthullende verhaal over hoe Amsterdamse Jetje heel Hollywood op stelten zette en een wereldberoemde filmster werd
Er is één
Nederlandse actrice met een ster op de Hollywood Walk of Fame, maar vrijwel
niemand heeft over haar gehoord. Diva vertelt hoe de Amsterdamse Julie Goudeket
als 25-jarige haar ouderlijk huis ontvlucht en naar Amerika reist. Daar hult ze
haar afkomst in nevelen en speelt als de in Versailles geboren Jetta Goudal
verschillende rollen op Broadway. Al snel wordt ze gevraagd naar Hollywood te
komen. Daar viert ze triomfen in de zwijgende film naast sterren als Greta
Garbo, Rudolf Valentino, Gloria Swanson en Charlie Chaplin. Op basis van
honderden artikelen uit kranten, tijdschriften en filmbladen, vele interviews,
processtukken en aantekeningen van Goudal zelf reconstrueert Erik Brouwer op
vaardige wijze haar bizarre levensverhaal, waarin ze zelfs Hollywood tycoon
Cecil B. De Mille een proces aandoet en wint.

Een jaar in het donker – Gerhard Hormann, Just Publishers, 2019
Gerard Hormann, auteur van boeken met veelzeggende titels als Hypotheekvrij en Het nieuwe nietsdoen, bezocht in 2018 maar liefst 250 keer de bioscoop. Een jaar in het donker met als ondertitel  Wat doe je met je vrije tijd als je nooit meer hoeft te werken is daarvan de weerslag. In het voorwoord meldt hij: ‘Het afgelopen jaar probeerde ik alle films te zien die uitkwamen, zonder me te laten leiden door persoonlijke voorkeuren, recensies van journalisten of tips van vrienden.’ Hormann beschrijft hoe dat jaar hem vergaat en dat hij een gelukkig man is, ‘die iedereen alle geluk toewenst én een levenslange filmverslaving.’ 
In het slothoofdstuk van het boek meldt hij: ‘Als al die films iets teweeg hebben gebracht, dan is het dat ze me geduldiger, begripvoller, nieuwsgieriger en verdraagzamer hebben gemaakt.’

Film Fun – maandelijks tijdschrift – Thys Ockersen, Thys Ockersen Films/Film Fun, 2019
Film Fun is een digitaal (en gratis) filmmaandblad, zes jaar geleden opgericht door regisseur en journalist Thys Ockersen. Als filmjournalist voor Skoop en Het Parool bezocht hij in de jaren zeventig veel filmsets en sprak met grote namen als John Wayne, Dennis Hopper, Jerry Lewis, Don Siegel en Sam Fuller, beroemdheden die in Film Fun ook zomaar kunnen opduiken. In de loop der jaren is Film Fun steeds beter geworden, ook al omdat publicisten als Michael Helmerhorst, Peter Cuijpers, Bram Reijnhoudt en Thomas Leeflang Ockersen assisteren met prachtige verhalen waar de filmliefde van afdruipt. Van Josef von Sternberg tot Loet C. Barnstijns Filmstad, van Mutoscoop tot de Ondergedoken Camera, van Fitzcarraldo en Caruso tot Jack Palance, van horrorkoningin Ingrid Pitt tot komediante Lucille Ball. En dat elke maand.

Haarlem filmstad – Samenstelling Harry Hosman,Lecturis, 2019
Samen met enkele medeauteurs brengt Harry Hosman in een kloeke uitgave de rijke geschiedenis van Haarlem op het gebied van de film in kaart. Vanaf de eerste filmvertoning in Haarlem in een reisbioscoop in 1897 tot de komst van een multiplex met acht zalen in 2011. Niet alleen de vele bioscopen die Haarlem rijk was komen aan bod, Haarlem is ook de stad van illustere filmmakers als Jan Hin, J.C. Mol, Herman van der Horst en Gerrit van Dijk en van filmaffichepionier Frans Bosen. Bovendien was Haarlem de thuisbasis van de nationale trots Polygoon en huisvestte het van 1912 tot 1923 de grootste filmstudio van Nederland, Filmfabriek Hollandia. Ook al is er geen filmstudio meer, Haarlemse locaties, zoals het fraaie station, zijn veelvuldig te zien in Nederlandse films.

Prikkelend in hoge mate – Een geschiedenis van de bioscopen in Zutphen – Hans Heesen, Uitgeverij Siemes, 2018
In 2018 vierde het Luxor theater in Zutphen het honderdjarig bestaan. Dit was de aanleiding om een terugblik te geven op deze periode, met een extra aanloop van twee decennia voorgeschiedenis. Het is een fascinerend overzicht geworden van historische ontwikkelingen aan de hand van gevarieerde ‘human interest’ verhalen. Hans Heesen toont zich een vaardige schrijver en heeft zich goed gedocumenteerd. Zijn kenschets van de lokale situatie biedt de lezer tal van aanknopingspunten voor verbindingen met het landelijk filmklimaat door de tijden heen. In chronologische volgorde wordt smakelijk verteld over bijzondere mensen die te maken hadden met de lokale filmvertoning, van reizende bioscopen in de beginjaren tot de digitale projectie van vandaag.
Het boek sluit af met de strijdkreet “Op naar de volgende honderd jaar.”

Eerdere winnaars
De prijs is eerder toegekend aan:

  • Joyce Roodnat (2005)
    voor de artikelenreeks Europese Filmklassieken in M, het maandelijkse
    magazine van NRC Handelsblad;
  • Dirk Lauwaert (2006)
    voor zijn boek Dromen van een expeditie;
  • Annemieke Hendriks
    (2007) voor haar boek De pioniers. Interviews met 14 wegbereiders van de
    Nederlandse cinema
    ;
  • André Waardenburg
    (2008) voor zijn enthousiasmerende artikelen in NRC Handelsblad en Skrien;
  • Dana Linssen (2009)
    gewaardeerd om de brede en beschouwende journalistieke context als filmjournaliste
    van NRC Handelsblad en hoofdredacteur van De Filmkrant;
  • Oliver Kerkdijk (2010)
    voor zijn eigenzinnig romantisch taalgebruik en een indrukwekkende kennis van
    de filmhistorie, tezamen een ode aan de cinema vormend;
  • Eric Koch (2011), die
    door zijn grote liefde voor uiteenlopende filmgenres de afgelopen jaren veel
    heeft bijgedragen aan het filmbezoek en de filmbeleving in Nederland;
  • Gawie Keyser (2012),
    die film op een hoger plan weet te tillen door met liefde, passie én verhelderende
    inzichten te schrijven in o.a. de Groene Amsterdammer;
  • Bor Beekman (2013),
    voor zijn artikelen en interviews in De Volkskrant die hij schrijft met een
    gedegen kennis van zaken en met open vizier. Dat maakt zijn artikelen uitermate
    boeiend en getuigen van een grote liefde voor film;
  • Rob van Scheers &
    Paul Verhoeven (2013) voor Volgens Verhoeven. Een bundeling van de Volkskrant-reeks
    van 65 teksten waarin een aantal klassieke films besproken wordt;
  • Tjeu van den Berk en
    Marjeet Verbeek (2014) voor Het filmgesprek: woorden aan droombeelden
    wijden (spiritualiteit van de film).
    De winnende publicatie is doordrenkt
    van liefde voor de filmkunst, niet eenduidig en een pleidooi voor de
    onbevangenheid;
  • Ruud den Drijver (2015) voor Circus Bloteman – Biografie van Wim Verstappen, filmpionier
    uit de West.
    Een omvangrijke biografie over het leven en werk van
    een markante en veelzijdige regisseur, producent, lobbyist, docent en essayist;
  • Patricia Pisters (2016) voor Filming for the Future. The Work of Louis van Gasteren. Een meeslepend relaas van de carrière
    van de veelzijdige kunstenaar, maar ook een pleidooi voor zijn authentieke,
    gedurfde en betrokken manier van films maken;
  • Joyce Roodnat (2017) voor Hee… zie je dat!? – De films van Ed van der
    Elsken
    . Een ontrafeling van zijn
    autobiografische films op zo’n manier dat je zin krijgt de films te gaan
    (her)zien;
  • Nouchka van Brakel
    (2018) voor Scènes uit mijn eigen draaiboek.  Een heldere inkijk in het uitdagende proces
    dat film maken in Nederland is. Een prachtig zelfportret over een vrouw die
    haar tijd ver vooruit was, en zich schijnbaar moeiteloos staande wist te houden
    in een mannenwereld.

www.louishartlooperprijs.nl
Facebook Louis Hartlooper Prijs
Twitter Louis Hartlooper Prijs

46 Europese speelfilms geselecteerd voor de European Film Awards

46 Speelfilms waaronder Dirty God van Sacha Polak 

De European Film Academy en EFA Productions kondigen met veel genoegen de 46 speelfilms aan die geselecteerd zijn voor een nominatie voor de European Film Awards 2019! Met films uit 31 Europese landen toont de lijst de grote verscheidenheid van de Europese cinema.

De films zijn
geselecteerd door een commissie bestaande uit leden van het EFA-bestuur en de
deskundigen Giorgio Gosetti (festivalprogrammeur / Italie), Kathrin
Kohlstedde
(festivalprogrammer / Duitsland), Paz Lazaro (festivalprogrammeur
/ Spanje), Mary Nazari (bioscoopeigenaar / Rusland), Edvinas Pukšta
(festivalprogrammeur / Litouwen) en Agathe Valentin (sales
agent / Frankrijk).

Uit deze selectie zullen de meer dan 3600 leden van de European Film Academy in de komende weken de nominaties kiezen voor de categorieën beste Europese film, beste regisseur, beste actrice, beste acteur en beste scenarioschrijver.  De nominaties zullen op 9 november tijdens  het Europese Filmfestival van Sevilla in Spanje worden bekendgemaakt. Een 8-koppige jury bepaalt wie genomineerd worden in de categorieën beste Europese cinematografie, montage, production design, kostuumontwerp, haar & make-up, muziek, sound design en visual effects.

De 32ste European Film Awards met de bekendmaking van de winnaars vindt plaats op zaterdagavond 7 december in Berlijn.

EFA SPEELFILM SELECTIE 2019

“I DO NOT CARE IF WE GO DOWN IN HISTORY AS BARBARIANS”
“ÎMI ESTE INDIFERENT DACĂ ÎN ISTORIE VOM INTRA CA BARBARI”
Roemenie, Tsjechische Republiek, Frankrijk, Bulgarije, Duitsland
SCENARIO & REGIE: Radu Jude
PRODUCTIE: Ada Solomon, Jiří Konečný, Serge Lalou, Claire Dornoy, Rossitsa Valkanova, Jonas Dornbach, Janine Jackowski & Maren Ade

A TALE OF THREE SISTERSKIZ KARDESLER
Turkije, Duitsland, Nederland, Griekenland
SCENARIO & REGIE: Emin Alper
PRODUCTIE: Nadir Öperli, Muzaffer Yıldırım, Jonas Dornbach, Janine Jackowski, Maren Ade, Stienette Bosklopper & Yorgos Tsourgiannis

A TWELVE-YEAR NIGHTLA NOCHE DE 12 AÑOS
Spanje, Frankrijk, Argentinie
SCENARIO & REGIE: Alvaro Brechner
PRODUCTIE:
Mariela Besuievsky, Gerardo Herrero, Vanessa Ragone, Fernando Sokolowicz, Birgit Kemner &
Philippe Gompel

A WHITE, WHITE DAYHVÍTUR, HVÍTUR DAGUR
IJsland, Denemarken, Zweden
SCENARIO & REGIE: Hlynur Pálmason
PRODUCTIE: Anton Máni Svansson

ALL GOODALLES IST GUT
Duitsland
SCENARIO & REGIE: Eva Trobisch
PRODUCTIE: Trini Götze & David Armati Lechner

AND THEN WE DANCEDDA CHVEN VITSEKVET
Zweden, Georgie, Frankrijk
SCENARIO & REGIE: Levan Akin
PRODUCTIE: Mathilde Dedye & Ketie Danelia

BAD POEMSROSSZ VERSEK
Hongarije, Frankrijk
SCENARIO & REGIE: Gábor Reisz
PRODUCTIE: Júlia Berkes & Estelle Robin You

BEANPOLEДЫЛДА
Russische Federatie 
REGIE: Kantemir Balagov
SCENARIO: Kantemir Balagov & Alexander Terekhov
PRODUCTIE: Alexander Rodnyansky & Sergey Melkumov

BY THE GRACE OF GODGRÂCE À DIEU
Frankrijk
SCENARIO & REGIE: François Ozon
PRODUCTIE: Eric & Nicolas Altmayer

CHAINEDEYNAYIM SHELI
Israel, Duitsland
SCENARIO & REGIE: Yaron Shani
PRODUCTIE: Saar Yogev & Naomi Levari

CLERGYKLER
Polen
REGIE: Wojciech Smarzowski
SCENARIO: Wojciech Smarzowski & Wojciech Rzehak
PRODUCTIE: Jacek Rzehak

DAFNE
Italie
SCENARIO & REGIE: Federico Bondi
PRODUCTIE: Marta Donzelli & Gregorio Paonessa

DIRTY GOD
Nederland, Verenigd Koninkrijk, Belgie, Ierland
REGIE: Sacha Polak
SCENARIO: Sacha Polak & Susanne Farrell
PRODUCTIE: Marleen Slot, Michael Elliott, Dries Phlypo & John Keville

FIRE WILL COMEO QUE ARDE
Spanje, Frankrijk, Luxemburg
REGIE: Laxe Oliver
SCENARIO: Laxe Oliver & Fillol Santiago
PRODUCTIE: Andrea Vazquez, Andrea Queralt, Mani Mortazavi & Xavi Font 

GOD EXISTS, HER NAME IS PETRUNIJA – GOSPOD POSTOI, IMETO I’ E PETRUNIJA
Republiek Macedonië, Belgie, Slovenië, Frankrijk, Kroatie
REGIE: Teona Stugar Mitevska
SCENARIO: Elma Tataragic & Teona Strugar Mievska
PRODUCTIE: Labina Mitevska

GUNDERMANN
Duitsland
REGIE: Andreas Dresen
SCENARIO: Laila Stieler
PRODUCTIE: Claudia Steffen & Christoph Friedel

HIGH LIFE
Duitsland, Frankrijk, Verenigde Staten, Polen, Verenigd Koninkrijk
REGIE: Claire Denis
SCENARIO: Claire Denis, Jean-Pol Fargeau & Geoff Cox PRODUCTIE: Claudia Steffen, Christoph Friedel, Laurence Clerc, Olivier Thery Lapiney, Oliver Dungey, Klaudia Śmieja & D.J. Gugenheim

HOMEWARDEVGE
Oekraïne
REGIE: Nariman Aliev
SCENARIO: Nariman Aliev & Marysia Nikitiuk
PRODUCTIE: Vladimir Yatsenko

I WAS AT HOME, BUTICH WAR ZUHAUSE, ABER
Duitsland, Servie
SCENARIO & REGIE: Angela Schanelec
PRODUCTIE: Angela Schanelec & Vladimir Vidic

IT MUST BE HEAVEN
Frankrijk, Qatar, Duitsland, Canada, Turkije, Palestina
SCENARIO & REGIE: Elia Suleiman
PRODUCTIE: Edouard Weil, Laurine Pelassy, Elia Suleiman, Thanassis Karathanos, Martin Hampel & Serge Noël

JOY
Oostenrijk
SCENARIO & REGIE: Sudabeh Mortezai
PRODUCTIE: Oliver Neuman  

JUMPMANPODBROSY
Rusland, Ierland, Frankrijk, Litouwen
SCENARIO & REGIE: Ivan I. Tverdovsky
PRODUCTIE: Mila Rozanova & Natalya Mokritskaya

LES MISERABLES
Frankrijk
REGIE: Ladj Ly
SCENARIO: Ladj Ly, Giordano Gederlini & Alexis Manenti
PRODUCTIE: Christophe Barral

LITTLE JOE
Oostenrijk, Verenigd Koninkrijk, Duitsland 
REGIE: Jessica Hausner
SCENARIO: Jessica Hausner & Géraldine Bajard
PRODUCTIE: Bruno Wagner, Martin Gschlacht, Jessica Hausner, Bertrand Faivre, Gerardine O’Flynn & Philippe Bober

MR. JONES
Polen, Verenigd Koninkrijk, Oekraine
REGIE: Agnieszka Holland
SCENARIO: Andrea Chalupa
PRODUCTIE: Stanisław Dziedzic, Andrea Chalupa & Klaudia Śmieja-Rostworowska

NON FICTIONDOUBLES VIES
Frankrijk
SCENARIO & REGIE: Olivier Assayas
PRODUCTIE: Charles Gillibert

OLEGOLEGS
Letland, Litouwen, Belgie, Frankrijk
REGIE: Juris Kursietis
SCENARIO: Juris Kursietis, Kaspars Odins & Liga Celma-Kursiete
PRODUCTIE: Alise Gelze, Aija Berzina, Lukas Trimonis, Isabelle Truc & Guillaume de Seille

PAIN AND GLORYDOLOR Y GLORIA
Spanje
SCENARIO & REGIE: Pedro Almodóvar
PRODUCTIE: Agustín Almodóvar & Esther García

PIRANHASLA PARANZA DEI BAMBINI
Italie
REGIE: Claudio Giovannesi
SCENARIO: Roberto Saviano, Claudio Giovannesi & Maurizio Braucci
PRODUCTIE: Carlo Degli Esposti & Nicola Serra

PORTRAIT OF A LADY ON FIREPORTRAIT DE LA JEUNE FILLE EN FEU
Frankrijk
SCENARIO & REGIE: Céline Sciamma
PRODUCTIE: Bénédicte Couvreur

QUEEN OF HEARTSDRONNINGEN
Denemarken, Zweden
REGIE: May el-Touhky
SCENARIO: Maren Louise Käehne & May el-Toukhy
PRODUCTIE: Caroline Blanco & René Ezra

SIBEL
Turkije, Frankrijk, Duitsland, Luxemburg
REGIE: Çagla Zencirci & Guillaume Giovanet
SCENARIO: Çagla Zencirci, Ramata Sy & Guillaume Giovanetti
PRODUCTIE: Marie Legrand, Rani Massalha, Michael Eckelt, Johannes Jancke, Marsel Kalvo, Nefes Polat, Christel Henon, Lilian Eche & Marc Simoncini

SONS OF DENMARKDANMARKS SØNNER
Denemarken
SCENARIO & REGIE: Ulaa Salim
PRODUCTIE: Daniel Mühlendorph

SORRY WE MISSED YOU
Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Belgie
REGIE: Ken Loach
SCENARIO: Paul Laverty
PRODUCTIE: Rebecca O’Brien

STITCHESŠAVOVI
Servie
REGIE: Miroslav Terzić
SCENARIO: Elma Tataragić
PRODUCTIE: Uliks Fehmiu & Milena Trobozić Garfield

SYNONYMSSYNONYMES
Frankrijk, Duitsland, Israel
REGIE: Nadav Lapid
SCENARIO: Nadav Lapid & Haim Lapid
PRODUCTIE: Saïd Ben Saïd & Michel Merkt

SYSTEM CRASHERSYSTEMSPRENGER
Duitsland
SCENARIO & REGIE: Nora Fingscheidt
PRODUCTIE: Jonas Weydemann, Peter Hartwig, Jakob Weydemann & Frauke Kolbmüller

TEL AVIV ON FIRE
Luxemburg, Frankrijk, Israel, Belgie
REGIE: Sameh Zoabi
SCENARIO: Dan Kleinman
PRODUCTIE: Bernard Michaux, Milena Poylo, Gilles Sacuto, Amir Harel & Patrick Quinet

THE FAVOURITE
Verenigd Koninkrijk, Ierland
REGIE: Yorgos Lanthimos
SCENARIO: Deborah Davis & Tony McNamara
PRODUCTIE: Ed Guiney, Ceci Dempsey, Lee Magiday & Yorgos Lanthimos

THE REALMEL REINO
Spanje, Frankrijk
REGIE: Rodrigo Sorogoyen
SCENARIO: Isabel Peña & Rodrigo Sorogoyen
PRODUCTIE: Gerardo Herrero, Mikel Lejarza & Mercedes Gamero

THE TRAITORIL TRADITORE
Italie, Duitsland, Frankrijk, Brazilie 
REGIE: Marco Bellocchio
SCENARIO: Valia Santella, Ludovica Rampoldi & Francesco Piccolo
PRODUCTIE: Giuseppe Caschetto & Simone Gattoni

THE WHISTLERSLA GOMERA
Roemenie, Frankrijk
SCENARIO & REGIE: Corneliu Porumboiu
PRODUCTIE: Marcela Mindru Ursu, Patricia Poienaru, Sylvie Pialat, Benoît Quainon, Janine Jackowski, Jonas Dornbach & Maren Ade

TWIN FLOWERFIORE GEMELLO
Italie
SCENARIO & REGIE: Laura Luchetti
PRODUCTIE:
Giuseppe Gallo

WEREWOLFWILKOŁAK
Polen, Duitsland, Nederland
SCENARIO & REGIE: Adrian Panek
PRODUCTIE: Magdalena Kamińska & Agata Szymanska

YESTERDAY
Verenigd Koninkrijk
REGIE: Danny Boyle
SCENARIO: Richard Curtis
PRODUCTIE: Tim Bevan, Eric Fellner, Matthew James Wilkinson, Bernard Bellew, Richard Curtis & Danny Boyle

YOUNG AHMEDLE JEUNE AHMED
Belgie, Frankrijk
SCENARIO & REGIE: Jean-Pierre Dardenne & Luc Dardenne
PRODUCTIE: Jean-Pierre, Luc Dardenne & Denis Freyd

……

DE
32ste EUROPEAN FILM AWARDS: Berlijn, 7 december 2019

Live on www.europeanfilmawards.eu

Foto header: still uit Dirty God, regie Sacha Polak